عصر ایران - Østre Gasværk به معنای «کارخانه گاز شرقی»، یکی از نمونه‌های شاخص در کپنهاگ از تغییر کاربری یک بنای صنعتی و تبدیل آن به فضایی فرهنگی است.
این مجموعه در سال ۱۸۷۸ برای پاسخ به افزایش سریع تقاضای کپنهاگ برای گاز شهری تأسیس شد؛ زیرا کارخانه قدیمی‌تر Vestre Gasværk دیگر توان تأمین نیاز شهر را نداشت. گاز تولیدشده از زغال‌سنگ برای روشنایی خیابان‌ها، پخت‌وپز و دیگر مصارف خانگی استفاده می‌شد و تأسیساتی مانند Østre Gasværk بخش مهمی از زیرساخت‌های یک شهر صنعتی در حال توسعه بودند.
ساختمان دایره‌ای‌شکل مجموعه در سال ۱۸۸۳ به‌عنوان یک مخزن سرپوشیده گاز ساخته شد. طراحی این بنا را معمار دانمارکی، مارتین نیوپ، بر عهده داشت؛ معماری که بعدها به‌عنوان طراح تالار شهر کپنهاگ شناخته شد.
این سازه گنبدی‌شکل حدود ۴۷ متر قطر دارد و گفته می‌شود طراحی آن از مهندسی معاصر آلمان و همچنین اصول فضایی پانتئون رم تأثیر گرفته است.
مخزن گاز در سال ۱۹۳۵ برچیده شد، اما پوشش آجری و آهنی آن باقی ماند. تولید گاز در Østre Gasværk سرانجام در سال ۱۹۶۹ متوقف شد و بیشتر بخش‌های مجموعه صنعتی پس از آن از میان رفتند. بنای باقی‌مانده مخزن گاز که امروزه در فهرست بناهای حفاظت‌شده قرار دارد، استثنایی در میان این تغییرات بود.
زندگی دوم این بنا در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد. بر اساس تاریخچه منتشرشده از سوی تئاتر، «مورتن گرونوالد»، بازیگر و کارگردان تئاتر، در سال ۱۹۷۶ هنگام دوچرخه‌سواری از کنار ساختمان متروکه عبور کرد.
او از پنجره‌ای وارد ساختمان شد و بلافاصله ظرفیت آن را برای تبدیل شدن به یک فضای نمایشی تشخیص داد. Østre Gasværk در سال ۱۹۷۹ به‌عنوان تئاتر افتتاح شد.
از آن زمان، فضای عظیم و دایره‌ای ساختمان میزبان نمایش‌های تئاتری، کنسرت‌ها و تولیدات بزرگ موسیقایی بوده است.
در سال ۱۹۹۷ امکانات جدید پشت صحنه با طراحی دفتر معماری KHR Architecture به مجموعه اضافه شد. در بازسازی‌های بعدی نیز صندلی‌های مدرن و فناوری‌های جدید صحنه به ساختمان راه یافتند، در حالی که تجربه فضایی و معماری طراحی‌شده توسط مارتین نیوپ حفظ شد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی