شبکه خبری سی ان ان آمریکا در گزارشی به راز تاب آوری ایران در برابر فشارهای بی سابقه آمریکا پرداخته و نوشت، ایران همچنان با خنثی سازی و دور زدن تحریم ها، در برابر فشارهای تحریمی بی سابقه آمریکا تاب آوری می کند و به نظر نمی رسد قصدی برای تسلیم شدن داشته باشد.
به گزارش عصرایران، سی ان ان در گزارشی به قلم " دیوید گلدمن" نوشت:
حکومت ایران شبکه‌های پیچیده‌ای را برای مقابله با تحریم‌ها و دور زدن آن‌ها ایجاد کرده است. به گفته "میشل بروهارد"، مدیر بخش سیاست‌گذاری و ریسک ژئوپلیتیک در شرکت "کپلر" (Kpler)، با وجود تنگ‌تر شدن حلقه محاصره، این نبرد نیز تفاوتی با موارد پیشین ندارد؛ چرا که عدم تمایل ایران به تسلیم شدن، نشان می‌دهد که دور زدن تحریم‌ها همچنان در جریان است.
او می‌گوید: "حکومت ایران در اداره کشور بدون دسترسی به منابع عادی بسیار مهارت دارد. گمان نمی‌کنم ایران در نقطه فروپاشی باشد؛ بنابراین آن‌ها باید از جایی منابع مالی دریافت کنند."
هر جا دودی هست، ممکن است آتشی هم باشد، اما شناسایی موارد دور زدن تحریم‌ها کار دشواری است.
چارلی براون، مشاور ارشد لابی صهیونیستی ضدایرانی "متحد علیه ایران هسته‌ای" احتمال می‌دهد که ایران نفت خود را از طریق مسیرهای زمینی به قزاقستان و روسیه، یا از طریق مسیرهای آبی دریای خزر منتقل می‌کند. او خاطرنشان کرد که ایران به‌طور معمول نفت صادراتی خود را با برچسب نفت عراق عرضه کرده و برای خارج کردن نفت خام از تنگه هرمز، آن را به کشتی‌های متعلق به کشورهای دیگر منتقل می‌کند. همچنین به گفته براون، ایران در بسیاری از کشورهای همسایه عوامل و واسطه‌هایی دارد که برای جلوگیری از شناسایی، مخفیانه و با استفاده از دلار آمریکا، رمزارز یا سایر روش‌ها، به انجام معاملات برای حکومت می‌پردازند.
بروهارد می‌گوید یکی از احتمالات بسیار جالب‌توجه این است که کشورهای صادرکننده نفت در خلیج فارس، در ازای عبور ایمن از تنگه هرمز- حتی با وجود اسکورت نظامی آمریکا - مخفیانه مبالغی را به ایران می‌پردازند. اگرچه مدرک قطعی و مستندی برای چنین توافقی وجود ندارد، اما "عدنان مزارعی" پژوهشگر ارشد موسسه اقتصاد بین‌الملل پیترسون و براون اظهار داشته‌اند که زمزمه‌هایی مبنی بر پرداخت "حق‌العبور امنیتی" از سوی تولیدکنندگان نفت به ایران برای تضمین عبور بی‌خطر شنیده‌اند. ایران همچنان به برخی از نفت‌کش‌هایی که در حال جابه‌جایی نفت از طریق این تنگه هستند حمله می‌کند؛ اما به گفته "بروهارد"، این‌ها ممکن است کشتی‌هایی باشند که از پرداخت عوارض خودداری کرده‌اند.
صرف‌نظر از اینکه آیا کشورهای حوزه خلیج فارس مستقیما به ایران پول می‌پردازند یا نه، حفظ وضعیت موجود و عبور دزدکی نفت از تنگه هرمز، هزینه‌های گزافی را بر تمام طرف‌های درگیر تحمیل کرده است.
نیروی دریایی ایالات متحده ناچار است منابع قابل‌توجهی را به عملیات محاصره و برنامه اسکورت کشتی‌ها اختصاص دهد؛ امری که ده‌ها میلیارد دلار برای مالیات‌دهندگان آمریکایی هزینه دارد، آن هم در شرایطی که قیمت سوخت همچنان در سطحی بی‌سابقه بالا مانده است.
تولیدکنندگان نفت برای اجاره نفتکش‌ها جهت انتقال نفت خام به مقصد، هزینه‌های بسیار سنگینی می‌پردازند. بر اساس داده‌های شرکت خدمات کشتیرانی و دریایی "کلارکسونز" (Clarksons)، با احتساب هزینه‌های نیروی کار، سوخت، بیمه و سایر موارد، هزینه عملیاتی یک نفتکش بسیار بزرگ (VLCC) اکنون به 1.6 میلیون دلار در روز رسیده است؛ رقمی که 24 برابر هزینه‌های سال 2025 است.
بروهارد گفت: "بالاخره یک‌جایی پول رد و بدل می‌شود. در حال حاضر، این هزینه به جیب شرکت‌های بیمه می‌رود و من و شما هستیم که آن را می‌پردازیم."
شاید همین وضعیت ناپایدار دلیل آن باشد که ایران با صبر و حوصله منتظر پایان دوران دولت ترامپ مانده است. اگرچه ایران ممکن است اهرم فشار خود در بازار نفت را از دست داده و اقتصادش به‌شدت آسیب دیده باشد، اما شاید بتواند در برابر تداومِ این مسیرِ پرهزینه از سوی ایالات متحده، تاب بیاورد و دوام بیشتری داشته باشد.
به بیان دیگر، به گفته مزارعی: "ما برای مدتی طولانی در آستانه جنگ خواهیم بود."