عصر ایران - نیسان آلتیما 3.5 SE که برای سال مدل ۲۰۰۲ معرفی شد، مسیری مشابه فورد تاروس SHO را طی کرد؛ خودرویی که در سال ۱۹۸۹ با نصب یک موتور V6 تنظیم‌شده توسط یاماها در سدان پرفروش فورد شکل گرفت. هر دو خودرو توانستند توجه خریدارانی را جلب کنند که به خودروهای اسپرت و لوکس علاقه داشتند، اما بودجه‌ای محدودتر در اختیارشان بود.
آلتیما 3.5 SE برای افرادی طراحی شده بود که خودرویی مناسب رفت‌وآمدهای روزمره و کارهای خانوادگی می‌خواستند، اما در عین حال به شتاب‌گیری و رانندگی هیجان‌انگیز نیز اهمیت می‌دادند. این مدل بخشی از جذابیت نیسان ماکسیما را به ارث برده بود، هرچند موتور V6 ماکسیما اندکی قدرت بیشتری تولید می‌کرد.
با این حال، موتور ۲۴۰ اسب‌بخاری آلتیما 3.5 SE به این سدان شخصیت متمایزی بخشید. در مقایسه با رقبایی مانند تویوتا کمری و هوندا آکورد، آلتیما بیشتر بر قدرت و عملکرد تأکید داشت. کمری به نرمی رانندگی شناخته می‌شد و آکورد در زمینه هندلینگ جایگاه ویژه‌ای داشت؛ در مقابل، آلتیما با موتور شش سیلندر خود بر توانایی‌های حرکتی تمرکز می‌کرد.
موفقیت آلتیما 3.5 SE باعث شد نیسان برای سال مدل ۲۰۰۵، نسخه اسپرت‌تر این سدان را با نام SE-R معرفی کند. در آن زمان، کوپه و رودستر نیسان 350Z نیز در نمایندگی‌های این برند حضور داشتند و همین موضوع زمینه را برای تأکید بیشتر بر ویژگی‌های اسپرت آلتیما فراهم می‌کرد.
آلتیما SE-R در واقع نسخه ارتقایافته 3.5 SE بود که مجموعه‌ای از تغییرات فنی و ظاهری را دریافت کرد. قدرت موتور به ۲۶۰ اسب‌بخار افزایش یافت؛ افزایشی که عمدتاً حاصل استفاده از سامانه اگزوز با جریان خروجی آزادتر بود.
یکی از تغییرات مهم آلتیما SE-R، تجهیز نسخه دنده‌دستی به گیربکس شش‌سرعته بود؛ در حالی که نسخه قبلی از گیربکس دستی پنج‌سرعته استفاده می‌کرد. خریداران همچنان می‌توانستند گیربکس اتوماتیک پنج‌سرعته را نیز سفارش دهند.
سیستم تعلیق این مدل با تنظیماتی سفت‌تر از قبل همراه شد تا با شخصیت اسپرت خودرو هماهنگی بیشتری داشته باشد. رینگ‌های آلیاژی فورج‌کاری‌شده ۱۸ اینچی نیز از جمله ویژگی‌های ظاهری شاخص آن بودند.
در پشت این رینگ‌ها، ترمزهای بزرگ‌تر برمبو قرار داشتند که از نیسان ماکسیما گرفته شده بودند. این مجموعه، در کنار افزایش قدرت موتور و تغییرات سیستم تعلیق، نشان می‌داد که نیسان برای متمایز کردن SE-R از نسخه معمولی آلتیما صرفاً به تغییرات ظاهری اکتفا نکرده است.
نیسان در کابین آلتیما SE-R نیز تجهیزات استاندارد متعددی در نظر گرفته بود. سیستم صوتی بوز با هشت بلندگو و تعویض‌کننده شش‌تایی سی‌دی از جمله امکانات این خودرو بودند.
صندلی‌ها نیز با تکیه‌گاه‌های جانبی برجسته طراحی شده بودند تا با شخصیت اسپرت خودرو هماهنگ باشند و هنگام رانندگی، بدن سرنشین را بهتر در جای خود نگه دارند.
در بخش داشبورد، مجموعه‌ای از سه نشانگر مجزا دیده می‌شد که فشار روغن، مصرف لحظه‌ای سوخت و ولتاژ باتری را نمایش می‌دادند. نشانگر فشار روغن می‌توانست اطلاعات کاربردی در اختیار راننده قرار دهد، در حالی که نمایش مصرف لحظه‌ای سوخت و ولتاژ باتری بیشتر جنبه تکمیلی داشت.
در مجموع، نیسان آلتیما SE-R مدلی بود که تلاش می‌کرد ظاهر و ویژگی‌های یک خودروی اسپرت را با فضای کابین و کاربرد روزمره یک سدان چهاردر ترکیب کند. نزدیکی طراحی و شخصیت آن به نیسان 350Z نیز بخشی از جذابیت این خودرو به شمار می‌رفت؛ خودرویی که برای رانندگانی ساخته شده بود که نمی‌خواستند میان کاربرد خانوادگی و لذت رانندگی یکی را انتخاب کنند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی