خبرگزاری رویترز در گزارشی نوشت انتخابات آتی اسرائیل ممکن است رهبران حاکم بر تل آویو را تغییر دهد، اما سیاست آنها در قبال ایران را تغییر نخواهد داد.
به گزارش عصرایران، رویترز در گزارشی با اشاره به نتایج احتمالی انتخابات آتی اسرائیل نوشت:
به گفته سیاست‌گذاران و تحلیلگران منطقه‌ای، انتخابات هفته آینده اسرائیل ممکن است منجر به تغییر رهبران آن شود، اما استراتژی آن تغییری نخواهد کرد: ایران همچنان دشمن اصلی باقی خواهد ماند، نیروی نظامی همچنان ابزار ترجیحی خواهد بود و تشکیل کشور مستقل فلسطینی همچنان چشم‌اندازی دوردست باقی می‌ماند.
دلیل این امر آن است که مفروضات استراتژیکِ زیربنای سیاست‌های اسرائیل، در پی حملات 7 اکتبر 2023 گروه شبه‌نظامی فلسطینی "حماس" به جوامع جنوب اسرائیل، و همچنین جنگ‌ها در غزه، لبنان و درگیری با ایران، مستحکم‌تر و سخت‌گیرانه‌تر شده‌اند.
تحلیلگران معتقدند که اسرائیل حتی ممکن است سیاست امنیتی خود را سخت‌گیرانه‌تر کند؛ چرا که پیروزی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر فعلی، با حمایت شرکای ائتلافیِ راست افراطی، می‌تواند به او جسارت دهد تا جنگ با ایران را تشدید کند، تسلط اسرائیل بر کرانه باختریِ اشغالی را افزایش دهد و دیپلماسی را بیش از پیش به حاشیه براند. دکترین امنیتی اسرائیل اکنون بر سه رکن استوار است: تضعیف و درهم‌شکستن ایران، حفظ مناطق حائل در خارج از مرزها، و استفاده از زور برای بازداشتن دشمنان.
به گفته تحلیلگران، تفاوت‌های واقعی نه در "جهت‌گیری" کلی، بلکه در "شدت و میزان" اقدامات است؛ اینکه اسرائیل با چه درجه‌ای از تهاجم می‌جنگد، تا چه حد شهرک‌های یهودی‌نشین را در کرانه باختری گسترش می‌دهد، و آیا هیچ‌یک از رهبران، دیپلماسی را به عنوان یک گزینه انتخاب می‌کنند یا خیر.
از تهران تا ریاض، انتخابات روز سه‌شنبه نه به عنوان یک نقطه عطف احتمالی، بلکه به مثابه آزمونی دیده می‌شود که نشان می‌دهد آیا خاورمیانه به سمت یک رویارویی طولانی‌مدت پیش می‌رود؛ وضعیتی که در آن جنگ‌ها شدت و ضعف می‌یابند، اما مناقشات بنیادین همچنان حل‌نشده باقی می‌مانند.
"آویو بوشینسکی"، مشاور پیشین نتانیاهو، می‌گوید: "اگر نتانیاهو انتخاب شود، هر کاری را که بخواهد انجام خواهد داد. گسترش شهرک‌ها ادامه خواهد یافت و جنگ‌ها علیه ایران، حماس و حزب‌الله نیز تداوم پیدا می‌کند." او می‌افزاید: "آنچه اکنون می‌بینید، همان چیزی است که پس از انتخابات نیز خواهید دید؛ شاید حتی با شدت و تهاجم بیشتر. تا زمانی که ایران در چنین وضعیتی قرار دارد، صحبت کردن درباره فلسطین صرفا اتلاف وقت است."
نتانیاهو روز یکشنبه اظهار داشت که اسرائیل باید "پیشگیری و تهاجم" را بر "مهار و دفاع" اولویت دهد؛ این رویکرد شامل انجام حملات پیش‌دستانه برای خنثی‌سازی تهدیدهای نوظهور، تثبیت جایگاه اسرائیل به عنوان یک قدرت منطقه‌ای، و به حداکثر رساندن استقلال اسرائیل در حوزه تسلیحات است.
این انتخابات، حزب راست‌گرای "لیکود" به رهبری نتانیاهو و متحدان فوق‌ملی‌گرای آن را در برابر جبهه مخالفانی قرار می‌دهد که حزب "یشار" - به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش - در راس آن است. "غسان الخطیب"، تحلیلگر فلسطینی، هیچ چشم‌اندازی برای تغییری بنیادین در سیاست‌های اسرائیل در قبال فلسطینیان نمی‌بیند؛ چرا که احزاب سیاسی اسرائیل، هم‌زمان با گرایش بیشتر افکار عمومی به سمت راست، برای اتخاذ مواضعی تندروانه‌تر با یکدیگر رقابت می‌کنند. او می‌گوید: "ماهیت سیاست‌ها همچنان ثابت است: نه به تشکیل دولت فلسطینی و آری به گسترش بیشتر شهرک‌سازی‌ها. آنها همگی در این مورد اتفاق نظر دارند."
به گفته الخطیب، دولتی به رهبری مخالفان نتانیاهو ممکن است با مهار بخشی از خشونت‌های شهرک‌نشینان یا پیشبرد گسترش شهرک‌ها بدون هیاهوی زیاد، در پی ترمیم جایگاه بین‌المللی اسرائیل برآید؛ اما چنین تغییراتی تنها در "روش ها" خواهد بود، نه در "ماهیت" سیاست‌ها.
"مایکل یانگ"، از مرکز کارنگی در خاورمیانه، معتقد است که نهادهای امنیتی اسرائیل و بخش عمده‌ای از طبقه سیاسی آن، دیدگاه راهبردی مشترکی دارند که بر محورهای مقابله با ایران، حفظ راهبرد "دفاع پیش‌دستانه" (یا دفاع رو به جلو) و حفظ بازدارندگی نظامی استوار است؛ امری که دامنه تغییرات اساسی در سیاست‌ها را محدود می‌کند.
"یوست هیلترمن"، از "گروه بین‌المللی بحران" که در کرانه باختری به پژوهش پرداخته است، می‌گوید افزایش خشونت شهرک‌نشینان، تشدید سرخوردگی فلسطینیان و فقدان یک "افق سیاسی"، وضعیتی انفجاری پدید آورده است؛ به‌گونه‌ای که حتی جرقه‌ای کوچک می‌تواند به خیزشی گسترده‌تر منجر شود.
برخی از سیاست‌گذاران منطقه‌ای می‌پرسند که آیا رویارویی اسرائیل با ایران، صرف نظر از اینکه چه کسی در انتخابات پیروز شود، به اصل سازمان‌دهنده امنیت خاورمیانه تبدیل شده است یا خیر.
ستایش دونالد ترامپ از نتانیاهو به عنوان "نخست‌وزیر جنگجوی بزرگ"، این انتظار را تقویت کرده است که رهبر اسرائیل در صورت حفظ قدرت، برای پایان دادن به کارزار علیه تهران تلاش خواهد کرد.
نتانیاهو به روشنی اعلام کرده است که جاه‌طلبی‌های او فراتر از مهار ایران، به سرنگونی حاکمان آن نیز گسترش می‌یابد.
او در سخنرانی این هفته خود گفت: "تکمیل این ماموریت به معنای سرنگونی رژیم تروریستی ایران، یعنی سرِ اختاپوس سمی است."
اما تحلیلگران نظامی و سیاسی این سوال را مطرح می‌کنند که آیا چیزی جز حمله زمینی ایالات متحده و اسرائیل، تهران را مجبور می‌کند تا آنچه را که منافع امنیتی اصلی خود می‌داند، در نبردی که آن را یک نبرد وجودی می‌داند، رها کند.
ایران پس از ماه‌ها جنگ، ممکن است بر این باور باشد که می‌تواند در حالی که به اعمال فشار از طریق متحدان منطقه‌ای ادامه می‌دهد، بر مخالفان خود غلبه کند. یانگ گفت: "این یک باتلاق است... ایرانی‌ها می‌توانند از ترامپ هم بیشتر دوام بیاورند."
تحلیلگران معتقدند حزب‌الله در لبنان و حماس در غزه تضعیف شده‌اند، اما شبکه وسیع‌تر گروه‌های همسو با ایران پابرجا مانده است و این درگیری می‌تواند عزم تهران را برای دنبال کردن یک بازدارندگی هسته‌ای تقویت کند. با وجود تمام نگرانی‌هایی که نتانیاهو در جهان عرب ایجاد می‌کند، برخی از رهبران خلیج فارس هنوز او را به عنوان سیاستمدار اسرائیلی می‌دانند که به احتمال زیاد ایران را تحت فشار قرار خواهد داد.
این موضوع برای آنها یک معضل ایجاد می‌کند. آنها با آنچه سیاست‌های توسعه‌طلبانه او می‌دانند مخالفند، اما می‌خواهند نفوذ ایران مهار شود.
عبدالعزیز ساغر، رئیس مرکز تحقیقات خلیج فارس، گفت: "سیاست‌های نتانیاهو در غزه، کرانه باختری، سوریه و لبنان مخرب است. در مورد ایران، قبل از تشدید بیشتر درگیری، به یک توافق نیاز است. اگر نقش ایران مهار نشود، منطقه می‌تواند به سمت 50 سال هژمونی ایران پیش برود."