محسن راستانی عکاس شناختهشده ایرانی در ۶۸ سالگی پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت.
محسن راستانی از شناختهشدهترین عکاسان مستند و عکاسان خبری ایران بود که در سال ۱۳۳۷ در خرمشهر متولد شد. او فعالیت حرفهای خود را همزمان با سالهای جنگ ایران و عراق آغاز کرد و با ثبت تصاویر جنگ، زندگی مردم و پیامدهای اجتماعی آن، به یکی از چهرههای مهم عکاسی مستند ایران تبدیل شد. راستانی علاوه بر عکاسی جنگ، پروژههای بلندمدتی مانند «خانواده ایرانی» و «تیپهای اجتماعی شهر تهران» را اجرا کرد.
او دانشآموختهی رشته عکاسی از دانشکدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود، سالها تدریس کرد و از اعضای مؤسس انجمن عکاسان مطبوعاتی ایران محسوب میشد. آثارش در نمایشگاهها و رویدادهای معتبر بینالمللی از جمله دوسالانه ونیز و موزههای مهم جهان به نمایش درآمد و جوایز متعددی کسب کرد.
سیفالله صمدیان عکاس، فیلمساز و فیلمبردار در پیامی کوتاه به ایسنا نوشت: «محسن راستانی خانواده ایرانی را ترک کرد؛ ساعت ۷:۳۰ دقیقه امروز؛ سوم آبان ۱۴۰۵»
انجمن عکاسان ایران هم در پیام تسلیت گفت: محسن راستانی، متولد خرمشهر، از چهرههای تأثیرگذار عکاسی مستند و اجتماعی ایران بود که با ثبت تصاویر ماندگار از جنگ، زندگی مردم و مجموعههایی همچون «خانواده ایرانی»، نقش مهمی در تاریخ عکاسی معاصر ایران ایفا کرد. او همچنین از اعضای هیئت مؤسس انجمن عکاسان ایران بود و سالها در عرصه عکاسی و آموزش این هنر فعالیت داشت.
انجمن عکاسان ایران ضمن ابراز اندوه عمیق از درگذشت این هنرمند ارزشمند، فقدان او را به خانوادهی محترم راستانی، جامعهی عکاسی و هنرمندان کشور تسلیت میگوید و برای بازماندگان صبر و شکیبایی آرزو دارد. اطلاعات مربوط به مراسم تشییع و خاکسپاری متعاقباً اعلام خواهد شد.
یاد و نام او در حافظهی تصویری این سرزمین ماندگار خواهد ماند.
حیدر رضایی عکاس مطبوعاتی هم در متنی نوشت:
خبر تلخ درگذشت محسن راستانی، عکاس پیشکسوت و صاحبنگاه عکاسی ایران، اندوه بزرگی برای جامعه عکاسی است.
راستانی از آن عکاسانی بود که عکس برایش صرفاً ثبت یک لحظه نبود؛ راهی برای شناخت انسان، روایت زندگی و ثبت حافظه زمانه بود. از عکاسی در دوران دفاع مقدس تا حضور در جنگ بوسنی، دوربین او شاهد روزهایی بود که تاریخ را با رنج انسانها روایت میکرد. در کنار این تجربهها، مجموعه ماندگار «خانوادههای ایرانی» نشان داد که نگاه او به انسان، محدود به میدانهای جنگ و لحظههای بحرانی نبود؛ او زندگی را در متن خانوادهها و در لایههای پنهان جامعه نیز جستوجو میکرد.با رفتن او، جای خالی یکی از چهرههای اثرگذار عکاسی معاصر ایران باقی میماند؛ اما عکسها و نگاهش همچنان پیش روی نسلهای بعدی عکاسان خواهند بود و از روزگار ما، انسانها و آنچه بر آنان گذشته است، روایت خواهند کرد.
یاد و نام محسن راستانی گرامی