عصرایران- منگنز یکی از مواد معدنی ضروری برای بدن است که در فعالیت آنزیم ها، سوخت و ساز مواد مغذی و عملکرد طبیعی سلول ها نقش دارد. پژوهش ها احتمال ارتباط میان دریافت این ماده معدنی و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را بررسی کرده اند؛ اما هنوز شواهد کافی برای توصیه به مصرف مکمل منگنز با هدف پیشگیری از دیابت وجود ندارد.
منگنز در فعالیت آنزیم های مختلف بدن مشارکت دارد و پژوهشگران نقش آن را در فرایندهای مرتبط با سوخت و ساز گلوکز بررسی کرده اند. با این حال، نباید نتیجه گرفت که مصرف بیشتر منگنز لزوما باعث کاهش قند خون می شود.
در مطالعه ای که در نشریه Diabetes Care منتشر شد، اطلاعات 84285 زن یائسه بررسی شد. نتایج نشان داد دریافت بیشتر منگنز با کاهش حدود 30 درصدی خطر ابتلا به دیابت نوع 2 ارتباط دارد.
مطالعه ای دیگر در کره جنوبی نیز نشان داد سطح منگنز خون در افراد مبتلا به دیابت پایین تر بوده است. با این حال، این یافته به تنهایی مشخص نمی کند که کاهش منگنز موجب دیابت شده یا عوامل دیگری در این ارتباط نقش داشته اند.
این پژوهش ها بیشتر از وجود یک ارتباط احتمالی حمایت می کنند و ثابت نمی کنند که افزایش دریافت منگنز از ابتلا به دیابت پیشگیری می کند. برای تعیین رابطه علت و معلولی، به مطالعات بیشتری نیاز است.
منگنز در تشکیل استخوان، عملکرد طبیعی آنزیم ها و محافظت سلول ها در برابر آسیب اکسیداتیو نقش دارد. این ماده معدنی بخشی از آنزیم سوپراکسید دیسموتاز است که در مقابله با رادیکال های آزاد مشارکت می کند.
بدن به مقدار کمی منگنز نیاز دارد و دریافت کافی آن از طریق رژیم غذایی متنوع اهمیت دارد.
از منابع غذایی این ماده معدنی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
بادام و گردو
لوبیا و دیگر حبوبات
جو دوسر و غلات کامل
برنج قهوه ای
اسفناج
آناناس
سیب زمینی شیرین
شکلات تلخ
مصرف متعادل این خوراکی ها به تامین منگنز مورد نیاز بدن کمک می کند و برای بیشتر افراد، دریافت این ماده معدنی از غذا کافی است.
مقدار دریافت کافی روزانه منگنز برای مردان بزرگسال 2.3 میلی گرم و برای زنان بزرگسال 1.8 میلی گرم است. حد بالای قابل تحمل دریافت روزانه برای بزرگسالان 11 میلی گرم از مجموع منابع غذایی و مکمل هاست؛ این مقدار، هدف مصرف روزانه محسوب نمی شود.
مصرف خودسرانه مکمل منگنز توصیه نمی شود، زیرا دریافت بیش از حد آن می تواند به دستگاه عصبی آسیب برساند.
برای کاهش خطر دیابت نوع 2، حفظ وزن مناسب، فعالیت بدنی منظم، تغذیه متعادل و بررسی قند خون در افراد در معرض خطر اهمیت بیشتری دارند. اگر درباره مصرف مکمل یا وضعیت قند خون خود نگرانی دارید، با پزشک مشورت کنید.