هشدار: این گزارش شامل توصیف‌هایی آزاردهنده از اجرای حکم اعدام است.
اعلام پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، مبنی بر پخش زنده اعدام نیدال حسن با جوخه آتش، بار دیگر بحث درباره مجازات اعدام در ایالات متحده را داغ کرده است.
این روان‌پزشک سابق ارتش در سال ۲۰۰۹ در پایگاه نظامی فورت هود در تگزاس ۱۳ نظامی غیرمسلح آمریکایی را با شلیک گلوله کشت.
اعدام او نخستین بار از سال ۱۹۴۵ خواهد بود که ارتش آمریکا از جوخه آتش استفاده می‌کند؛ روشی که چند ایالت از همین حالا استفاده از آن برای اعدام را مجاز می‌دانند.
این تصمیم همچنین اندکی پس از اجرای ناموفق حکم اعدام کریستا پایک با تزریق کشنده گرفته شد؛ زنی که به قتل همکلاسی خود محکوم شده بود.
وکلای پایک گفتند او پس از جان سالم به در بردن از این تلاش ناموفق به بیمارستان منتقل شد و ۱۰ روز بعد، پس از بهبودی، دوباره به زندان بازگردانده شد.
در بحبوحه افزایش نگرانی‌ها درباره اعدام‌های ناموفق و حمایت تازه دولت فدرال از مجازات اعدام، آمریکا بار دیگر به برخی روش‌های قدیمی اجرای حکم اعدام روی آورده و هم‌زمان شیوه‌های تازه‌ای مانند گاز نیتروژن را نیز آزمایش کرده است.
از زمانی که تزریق کشنده نخستین بار در سال ۱۹۸۲ در تگزاس به کار گرفته شد، بخش بسیار بزرگی از اعدام‌ها در آمریکا با این روش انجام شده است.
«مرکز اطلاعات مجازات اعدام»، اندیشکده‌ای غیرانتفاعی که درباره اصل مجازات اعدام موضعی نمی‌گیرد، می‌گوید طی ۵۰ سال گذشته از مجموع ۱۶۸۳ اعدام، ۶۴ مورد با مشکل یا شکست در اجرا همراه بوده‌اند، از جمله ۵۱ مورد تزریق کشنده ناموفق.
دشواری اجرای این اعدام‌ها و اعتراض‌ها به آنچه برخی رفتار غیرانسانی می‌دانند، مقام‌ها را واداشته است روش‌های جایگزین برای کشتن محکومان را بررسی کنند.
اما کارشناسان پزشکی و پژوهشگران حوزه اعدام می‌گویند هر روشی که آمریکا برای اجرای حکم مرگ استفاده می‌کند ممکن است درد شدیدی ایجاد کند، به‌ویژه اگر اجرای آن با مشکل روبه‌رو شود.
رابین ماهر، مدیر اجرایی مرکز اطلاعات مجازات اعدام، گفت: «هر زمان انسان‌ها در اجرای اعدام نقش دارند، همیشه این احتمال وجود دارد که اشتباهی رخ دهد.»
چندین نهاد پزشکی، از جمله انجمن‌های ملی پزشکان و پرستاران، اعضای خود را از شرکت در اعدام منع کرده‌اند.
انجمن پزشکی آمریکا، که نماینده پزشکان این کشور است، می‌گوید پزشکی «حرفه‌ای است که هرجا امیدی به حفظ زندگی وجود داشته باشد، خود را وقف آن می‌کند» و مشارکت به هر شکلی در اجرای حکم اعدام با سوگند پزشکی در تضاد است.
تزریق کشنده که نخستین بار در سال ۱۹۸۲ در تگزاس استفاده شد، اکنون رایج‌ترین روش اعدام در سراسر آمریکاست و بسیاری از ایالت‌ها آن را روش پیش‌فرض خود قرار داده‌اند.
جوئل زیووت، استاد بیهوشی و جراحی در آتلانتای جورجیا، می‌گوید ایالت‌ها به این روش روی آوردند چون در ظاهر، نسبت به دیگر شیوه‌های اعدام، آرام‌تر و انسانی‌تر به نظر می‌رسید.
او می‌گوید: «اما این تصور درست نبود.»
دکتر زیووت می‌گوید تزریق این داروها گاهی می‌تواند باعث ورم ریوی شود؛ وضعیتی که در آن ریه‌های فرد از مایع پر می‌شوند و می‌تواند احساس دردناک غرق شدن را ایجاد کند.
او گفت: «غرق شدن راهی وحشتناک برای مردن است.»
در موارد دیگر، محکومان ممکن است بیماری‌هایی داشته باشند که اجرای حکم را پیچیده‌تر و دردناک‌تر کند، مانند پایک که دچار ترومبوسیتوز و مشکلات پزشکی دیگری بود که وکلایش درباره آن‌ها هشدار داده بودند.
وکلای پایک گفتند در جریان اعدام ناموفق او، «صدای گریه، ناله و نفس‌های بلند او در تمام مدت اجرای حکم شنیده می‌شد».
دلایل زیادی برای ناموفق بودن این تعداد تزریق کشنده وجود دارد، اما ماهر می‌گوید برخی عوامل بارها تکرار می‌شوند.
او گفت: «اغلب اعدام‌ها به این دلیل با مشکل روبه‌رو می‌شوند که آموزش کارکنان کافی نیست، داروها فاسد یا تاریخ‌گذشته‌اند یا به‌درستی نگهداری نشده‌اند، یا ایالت‌ها ترکیب‌های مختلفی از داروهایی را امتحان می‌کنند که پیش از آن هرگز استفاده نشده‌اند.»
در بیشتر موارد، اطلاعات بسیار کمی درباره افرادی که تزریق کشنده را انجام می‌دهند در اختیار عموم قرار دارد، چون ایالت‌ها معمولا اعلام نمی‌کنند این افراد چه آموزش‌هایی دیده‌اند.
ماهر گفت: «در موارد زیادی، متاسفانه پس از یک اعدام ناموفق، متوجه شده‌ایم علت آن تجربه و آموزش ناکافی کارکنانی بوده که اعدام را اجرا کرده‌اند.»
تهیه داروهای مورد استفاده در تزریق کشنده نیز دشوار است، زیرا بسیاری از شرکت‌های داروسازی حاضر نیستند داروها را برای چنین کاربردی به زندان‌ها بفروشند، چرا که این داروها در اصل برای نجات جان انسان‌ها ساخته شده‌اند.
در مواجهه با بسیاری از این مشکلات، برخی ایالت‌ها به شیوه‌ای جدید و جنجالی برای اعدام روی آورده‌اند: گاز نیتروژن.
آلاباما و لوئیزیانا نخستین ایالت‌هایی هستند که با گاز نیتروژن اعدام انجام داده‌اند، هرچند سه ایالت دیگر، آرکانزاس، می‌سی‌سی‌پی و اوکلاهما، نیز استفاده از آن را مجاز می‌دانند.
دو سال پیش، آلاباما با گاز نیتروژن کنت یوجین اسمیت را اعدام کرد؛ پس از آن که تلاش برای اعدام او با تزریق کشنده در سال ۲۰۲۲ با شکست روبه‌رو شده بود.
یکی از شاهدان در آن زمان به بی‌بی‌سی گفت در جریان این اعدام که ۲۵ دقیقه طول کشید، اسمیت هنگام دریافت گاز با شدت روی تخت دست‌وپا می‌زد.
در این روش، زندانی مجبور می‌شود گاز نیتروژن خالص تنفس کند تا در اثر خفگی بمیرد.
دکتر زیووت می‌گوید افرادی که این گاز را تنفس می‌کنند گاهی دچار تشنج می‌شوند.
آلاباما از زمان آغاز استفاده از این روش در ژانویه ۲۰۲۴، هفت نفر را با گاز نیتروژن اعدام کرده است.
دکتر زیووت گفت: «هر بار صحنه‌ای وحشتناک از تقلا، حرکت و تشنج بوده است.»
در زندان سن کوئنتین در کالیفرنیا، مقام‌ها تا سال ۱۹۹۳ برای اعدام برخی محکومان از اتاق گاز استفاده می‌کردند
در حالی که برخی ایالت‌ها روش‌های جدیدی را امتحان کرده‌اند، برخی دیگر شماری از قدیمی‌ترین روش‌هایی را که مقام‌های آمریکا برای اعدام استفاده می‌کردند دوباره مجاز کرده‌اند.
تا امسال، ۹ ایالت اعدام با صندلی الکتریکی را تصویب کرده‌اند و کارولینای جنوبی آن را روش پیش‌فرض خود قرار داده است.
ماهر گفت برق‌گرفتگی «تاریخی وحشتناک از اعدام‌های ناموفق» دارد و مشکلاتی که در اجرای آن رخ می‌داد یکی از دلایلی بود که باعث شد ایالت‌ها در وهله نخست به تزریق کشنده روی بیاورند.
در سال ۱۹۹۷، هنگام اعدام پدرو مدینا با صندلی الکتریکی در فلوریدا، سر او آتش گرفت.
به گزارش لس‌آنجلس تایمز، مایک مینروا، وکیل او، گفته بود: «شعله‌ای یکپارچه تمام سرش را از یک طرف تا طرف دیگر پوشاند. احساس می‌کردم کسی را زنده زنده می‌سوزانند.»
جوخه آتش که زمانی به‌عنوان مجازات در ارتش و در دوران جنگ استفاده می‌شد، نیز در برابر خطای انسانی آسیب‌پذیر بوده است.
میکال مهدی سال گذشته پس از اعتراف به قتل یک مامور پلیس خارج از شیفت در سال ۲۰۰۴، به دست جوخه‌ای سه نفره اعدام شد.
اما وکلای او می‌گویند مرگش طولانی شد، چون گلوله‌ها به قلبش اصابت نکردند و در عوض کبد و دیگر اندام‌هایش را هدف گرفتند.
در ژوئیه، آیداهو پس از روبه‌رو شدن با مشکلات مربوط به تزریق کشنده، نخستین ایالتی شد که جوخه آتش را روش اصلی اجرای حکم اعدام قرار داد.
می‌سی‌سی‌پی، اوکلاهما، یوتا و کارولینای جنوبی نیز این روش را مجاز می‌دانند.
آلونزو لنسفورد، گروهبان سابق ارتش آمریکا که در حمله فورت هود هفت گلوله از حسن خورد و زنده ماند، به بی‌بی‌سی گفت جوخه آتش روشی «متناسب» برای پایان دادن به زندگی اوست، چون تزریق کشنده یا اتاق گاز «در حق او لطف» خواهد بود.
اعدام با طناب دار تا دهه ۱۸۹۰ روش اصلی اجرای حکم اعدام در آمریکا بود و چند کشور آسیایی از جمله ژاپن و سنگاپور همچنان از این روش استفاده می‌کنند.
اما ماهر می‌گوید در آمریکا هیچ ایالتی اعدام با طناب دار را مجاز نمی‌داند، چون این روش پیشینه‌ای «وحشتناک» دارد.
او گفت: «طناب دار در آمریکا پیوندی بسیار هولناک با خشونت نژادی و لینچ کردن دارد. به همین دلیل هیچ ایالتی از آن استفاده نمی‌کند یا آن را به‌عنوان روش مجاز تصویب نکرده است.»
ترامپ که حامی مجازات اعدام است، پس از بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۵ مجازات اعدام فدرال را دوباره فعال کرد. قبلا دولت جو بایدن در سال ۲۰۲۱ اجرای اعدام‌های فدرال را متوقف کرده بود.
دفتر دونالد ترامپ در یک فرمان اجرایی نوشت: «مجازات اعدام ابزاری ضروری برای بازدارندگی و مجازات کسانی است که مرتکب فجیع‌ترین جنایت‌ها و مرگبارترین اعمال خشونت‌آمیز علیه شهروندان آمریکایی می‌شوند.»
ماهر گفت از زمانی که ترامپ اشتیاق خود به مجازات اعدام را ابراز کرده، در مجالس قانون‌گذاری ایالتی «فعالیت قابل توجهی» برای تصویب یا صدور مجدد مجوز استفاده از روش‌های دیگر اعدام صورت گرفته است.
ترامپ خواهان گسترش مجازات اعدام برای مجازات قاچاقچیان عمده مواد مخدر، قاچاقچیان انسان و کسانی شده که ماموران پلیس را می‌کشند.
در ۵۰ سال گذشته، تمام زندانیانی که حکم اعدام گرفته‌اند به قتل محکوم شده بودند، هرچند پیش از آن مجازات اعدام برای محکومیت به تجاوز نیز به کار می‌رفت.
وقتی خبرنگاران از ترامپ پرسیدند آیا تزریق کشنده ناموفق پایک باید باعث تغییر در مجازات اعدام شود، او مستقیما به این پرسش پاسخ نداد و افزود روش اجرای اعدام «نباید خیلی دشوار باشد». / منبع: BBC