در 11 نوامبر 1969، پیتر وینتر، مهندس فعال در حوزه هاورکرافت، نمونه آزمایشی یک دستگاه لندرور دوزیست را در شهر یارموث در جزیره وایت انگلستان آزمایش کرد. این وسیله به چهار تایر غول پیکر از جنس نئوپرن و نایلون مجهز بود که قطر آن ها به حدود 6.5 فوت (نزدیک به 2 متر) می رسید. طراحی خاص تایرها با هدف حرکت روی آب و عبور از زمین های نرم و ناهموار انجام شده بود. این پروژه نمونه ای جالب از تلاش های مهندسی در دهه 1960 برای توسعه خودروهای دوزیست به شمار می رود.