عصر ایران - خانه اوتیما که با نام خانه ژرش نیز شناخته می‌شود، در شیبی تند و جنگلی، بالاتر از دره کانیسادا در شمال پرتغال قرار دارد. این پروژه در سال ۲۰۱۵ در منطقه ویرا دو مینیو اجرا شد و طراحی آن را دفتر معماری کاروالیو آرائوخو بر عهده داشت.
معماران برای سازگاری بهتر بنا با شرایط زمین، محل استقرار ساختمان را از بخش کم‌ثبات‌تر سایت به موقعیتی دیگر منتقل کردند. سازمان‌دهی طرح نیز با توجه به مسیر یک جویبار کوهستانی موجود انجام شد.
ساختار خانه از دو بخش اصلی تشکیل شده است؛ یک حجم کشیده چوبی که روی پایه‌ای مستحکم از بتن قرار گرفته است. این پایه بتنی با زمین شیب‌دار ارتباط برقرار می‌کند و مسیر جریان آب از زیر آن عبور می‌کند.
در طراحی بنا، مصالحی مانند چوب خام، بتن با اثر قالب‌بندی تخته‌ای، شیشه و فولاد به کار رفته‌اند. ترکیب این عناصر، ظاهری ساده و کنترل‌شده به ساختمان داده است.
ورودی خانه از طبقه بالایی است. در این سطح، فضای نشیمن مرکزی با ارتفاع دو طبقه، قلب اجتماعی خانه را تشکیل می‌دهد و از طریق آن می‌توان به تراسی با چشم‌انداز دره دسترسی داشت.
آشپزخانه و فضاهای خدماتی نیز در همین طبقه قرار گرفته‌اند. اتاق‌خواب‌ها در بخش نیم‌طبقه سازمان‌دهی شده‌اند. یک حیاط کوچک با جداره‌های شیشه‌ای نیز فضای اصلی خواب را از سایر بخش‌ها جدا می‌کند و آستانه‌ای آرام‌تر در طرح پیوسته داخلی به وجود می‌آورد.
پنجره‌های نواری، چشم‌انداز جنگل اطراف و مناظر دوردست را به قاب دید ساکنان وارد می‌کنند.
یکی از ویژگی‌های مهم خانه اوتیما، توجه به جویبار موجود در زمین است. مسیر آب در طراحی ساختمان حفظ شده و در بخش بیرونی نیز به حوضچه‌ای کوچک گسترش پیدا می‌کند.
به این ترتیب، حرکت آب هم در ساختار معماری و هم در تجربه حضور در محیط اطراف خانه نقش دارد. این بنا به‌عنوان اقامتگاهی برای تعطیلات آخر هفته طراحی شده است.
طراحی معماری خانه اوتیما بر عهده ژوزه مانوئل کاروالیو آرائوخو، جوئل مونیز، لیاندرو سیلوا، آنا ویلار، آندره تورس، مافالدا سانتیاگو و ساندرا فریرا بوده است.
طراحی منظر را ژوآئو بیچو و ژوآنا کارنیرو از مجموعه آرکیتکتوس پیزاژیستاس انجام داده‌اند. مهندسی سازه پروژه بر عهده شرکت متالوویانا و اجرای ساختمان بر عهده شرکت پدرالبِت بوده است.
عکاسی پروژه نیز توسط مجموعه پِیپِر مگ و عکاسان دیگری از جمله ژوآئو لوپس کاردوسو و هوگو کاروالیو آرائوخو انجام شده است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی