عصر ایران - میرنی، واقع در شمال‌شرق روسیه، شهری با حدود ۳۵ هزار نفر جمعیت است که شکل‌گیری و توسعه آن ارتباط مستقیمی با استخراج الماس دارد. این شهر در سال ۱۹۵۵ و پس از کشف ذخایر قابل‌توجه الماس تأسیس شد و رشد آن از ابتدا بر پایه فعالیت‌های معدنی شکل گرفت.
استخراج الماس نه‌تنها موتور اصلی اقتصاد میرنی، بلکه یکی از عوامل تعیین‌کننده در سازمان فضایی و ساختار شهری آن محسوب می‌شود. در این شهر، فعالیت‌های معدنی نقش مهمی در شکل‌گیری شبکه شهری و تعیین مسیر توسعه مناطق مسکونی داشته‌اند.
معدن روباز میر که در مجاورت شهر قرار دارد، یکی از چشمگیرترین عناصر جغرافیایی میرنی است. این معدن در کنار شبکه نسبتاً منظم خیابان‌ها و ساختمان‌های شهری، تضادی بصری و ساختاری ایجاد کرده است.
گودال معدن دارای هندسه‌ای دایره‌ای و نامنظم و عمقی قابل‌توجه است که شکل طبیعی زمین را به‌شدت تغییر داده است. مقیاس عظیم این حفاری، تصویری متفاوت از رابطه میان سکونتگاه انسانی و فعالیت صنعتی ارائه می‌دهد.
چشم‌انداز میرنی تنها تحت تأثیر گودال استخراج قرار ندارد. زیرساخت‌های جانبی معدن، از جمله محل‌های انباشت باطله، تأسیسات فرآوری و مناطق ذخیره‌سازی پسماندهای معدنی، بخش‌های گسترده‌ای از زمین‌های اطراف شهر را اشغال کرده‌اند.
این تأسیسات موجب تغییر در سطح زمین، پوشش گیاهی و سامانه‌های هیدرولوژیکی شده‌اند و مناطق انتقالی میان بافت مسکونی و قلمرو صنعتی را به وجود آورده‌اند.
رابطه میان شهر، گودال استخراج و انباشتگاه‌های صنعتی نشان می‌دهد که میرنی نمونه‌ای از سکونتگاه‌هایی است که فعالیت معدنی در شکل‌گیری و توسعه آنها نقش اساسی دارد.
در این شهر، صنعت معدن علاوه بر ایجاد زمینه اقتصادی برای رشد شهری، محدودیت‌های فیزیکی و زیست‌محیطی قابل‌توجهی نیز برای گسترش آن ایجاد کرده است. آثار فعالیت‌های معدنی در ساختار زمین و چشم‌انداز پیرامونی میرنی باقی مانده‌اند و حتی پس از توقف عملیات استخراج نیز می‌توانند همچنان بر محیط منطقه تأثیرگذار باشند.