انسانها از هزاران سال پیش تاکنون، برای یافتن نشانههایی از آینده به روشهای مختلفی از جمله طالعبینی، پیشگویی و باورهای معنوی روی آوردهاند. اگرچه شکل و شیوه این سنت در طول زمان تغییر کرده است، اما مراجعه به فالگیرها، بررسی طالع و استفاده از روشهای سنتی پیشبینی آینده همچنان در بسیاری از جوامع رواج دارد، با این حال، میزان استقبال از این شیوهها در کشورهای مختلف یکسان نیست.
به گزارش ایمنا، بر اساس دادههای نظرسنجی جهانی دیدگاهها در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ که توسط مرکز پژوهشی پیو انجام شده است، سهم بزرگسالانی که برای پیشبینی آینده به فالگیرها، طالعبینی یا روشهای مشابه مراجعه میکنند، در ۳۵ کشور مورد بررسی متفاوت است.
در این مقایسه، آفریقای جنوبی با ۴۷ درصد در جایگاه نخست قرار دارد و پس از آن هند با ۴۵ درصد، فاصلهای اندک با صدرنشین دارد. تایلند با ۲۹ درصد در رتبه سوم ایستاده است و کنیا با ۲۳ درصد و فیلیپین با ۲۲ درصد، جایگاههای چهارم و پنجم را به خود اختصاص دادهاند.
کره جنوبی، سریلانکا و نیجریه هر کدام با ۲۰ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند. ژاپن و سنگاپور نیز با سهم ۱۹ درصدی، در میان کشورهایی هستند که بخش قابل توجهی از بزرگسالان آنها برای آگاهی از آینده به این روشها مراجعه میکنند.
این آمار نشان میدهد که علاقه به پیشگویی آینده تنها به یک منطقه جغرافیایی یا یک سنت فرهنگی محدود نیست و در جوامع مختلف با زمینههای تاریخی و مذهبی متفاوت، دیده میشود.
در مقابل، ایالات متحده با سهم ۹ درصدی در رتبه بیستوهفتم از میان ۳۵ کشور قرار گرفته است؛ رقمی که پایینتر از بسیاری از کشورهای بررسیشده در آفریقا و آسیاست. یونان نیز با تنها ۴ درصد، کمترین میزان مراجعه به فالگیرها، طالعبینی و روشهای پیشگویی آینده را در میان کشورهای این مطالعه دارد.
یکی از عوامل احتمالی تفاوت میان کشورها، ریشهدار بودن سنتهای فرهنگی و معنوی است. در بخشهایی از آفریقا، پیشگویی سنتی در طول تاریخ بهعنوان ابزاری برای دریافت راهنماییهای معنوی، درمان و حتی تصمیمگیریهای اجتماعی و جمعی استفاده شده است. این شیوهها در بعضی جوامع همچنان بخشی از نظام باورها و مناسبات فرهنگی محسوب میشوند.
در کشورهای آسیایی نیز طالعبینی و پیشگویی از پیشینهای طولانی برخوردار است. در هند، مشورت با طالعبینان ممکن است در کنار تصمیمگیریهای مهم زندگی، از جمله انتخاب زمان انجام بعضی کارها یا بررسی آینده روابط مورد توجه قرار گیرد. در بخشهایی از جنوب شرق آسیا نیز روشهای سنتی پیشگویی همچنان در زندگی فرهنگی و معنوی مردم حضور دارند.
با این حال، وجود سنتهای فرهنگی بهتنهایی نمیتواند اختلاف میان رتبه کشورها را توضیح دهد، حتی در کشورهایی با پیشینههای معنوی مشابه، میزان مراجعه به فالگیرها و طالعبینان ممکن است تفاوت چشمگیری داشته باشد، همچنین اعتقاد به باورهای معنوی یا زندگی پس از مرگ تنها بهمعنای مراجعه به روشهای پیشگویی آینده نیست.
تحصیلات و توانایی شناختی نیز از عواملی هستند که در پژوهشهای مرتبط با باور به طالعبینی بررسی شدهاند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۵ که بیش از ۸۵۰۰ آمریکایی را بررسی کرده است، نشان داد افرادی که سطح تحصیلات و توانایی شناختی بالاتری دارند، کمتر احتمال دارد طالعبینی را یک علم بدانند.
باور داشتن به طالعبینی با مراجعه عملی به فالگیرها یا خواندن طالع تفاوت دارد. ممکن است فردی به پیشگوییهای نجومی اعتقاد داشته باشد، اما برای دریافت مشاوره به طالعبین مراجعه نکند، همچنین ممکن است فردی بدون اعتقاد عمیق به این باورها، فقط از روی کنجکاوی یا سرگرمی به چنین خدماتی روی آورد.