آل خلیفه و خاندان قدافی
صمیمانه ترین سلام های ما را بپذیرید
نمی دانیم چگونه و با په زبانی از شما تشکر کنیم ، شما آبروی ما را خریدید و این آخر عمری ، حالی به ما دادید اساسی.
همین
سه - چهار ماه پیش بود که تمام دنیا ، حواسش به ما بود ، همه به ما می
گفتند دیکتاتور ، از آن الجزیره لعنتی و بی بی سی انگلیسی تا العالم ایرانی
و بقیه!
مدام سرزنشمان می کردند که چرا با اعتراضات مردمی این گونه
وحشیانه برخورد می کنید؟ چرا مردم را می کشید ؟ چرا به تجمعات مسالمت آمیز
مردم حمله می کنید؟ چرا چنین می کنید و چنان می کنید؟!
حالا گناه ما چه بود؟ هیچ! چهار تا گاز اشک آور زده
بودیم بین مردمی که علیه حکومت ما تظاهرات کرده بودند و قبول هم داریم که
چند تایی هم تیر شلیک کردیم و چند نفری را هم فرستادیم آن دنیا.
البته حالا که در تبعید و زندان فکرش را می کنیم ، کارمان غلط بود اما خب
به هر حال اشتباهی بود که کردیم و چند نفری را کشتیم و مامورانمان هم چند نفری
را در زندان شکنجه کردند اما آخرش هیچ کاری نتوانستیم از پیش ببریم؛ شما
که غریبه نیستید ، خودمانی اش می شود هیچ غلطی نتوانستیم بکنیم و آخرش هم
کوتاه آمدیم و از خر شیطان پیاده شدیم و بهشان گفتیم: این شما و این کشور
شما.
راستش را بخواهید بعد از بیست - سی سال زمامداری ، خیلی بهمان برخورد که
این گونه به بدنامی و خفت ، یقه مان را گرفتند و کشیدندمان پایین و
دیکتاتورمان خواندند اما از وقتی مردم شما در بحرین و لیبی قیام کردند و
با برخوردهای عجیب و غر یب تان مواجه شدند ، ما رو سفید شدیم.
می دانید؟ اگر ما به خاطر برخورد پلیسی با مردمان خود بدنام جهان شدیم ، از
وقتی شما با توپ و تانک و ارتش های همسایه به جنگ مردم خودتان رفتید ، دیگر
حواس ها متوجه ما نیست . همه دارند شما را تماشا می کنند. این روزها دیگر
کسی از بن علی و مبارک و از دیکتاتور بودنشان سخن نمی گوید ، کسی نمی گوید
این ها چه آدم های جنایتکاری بودند ، نمی گویند مبارک قاتل است و بن علی
آدمکش. خدا خیرتان دهد! با بلایی که سر مردم خودتان می آورید ، ما را از
ملامت ها و مذمت ها رها کردید.
ما هر چقدر هم در حق مردم خودمان بدی
کردیم ، لااقل این قدر مردانگی و انصاف داشتیم که بمبارانشان نکنیم یا
کماندوهای کشورهای همسایه را به جانشان نیندازیم.
تازه به حدی دیکتاتور
نبودیم که دو پایمان را بکنیم در یک کفش و به قیمت کشتار ملت مان هم که شده
در قدرت بمانیم،فوقش چند روزی را مقاومت کردیم و بعدش هم کنار کشیدیم.
اما
شما آل خلیفه و قدافی! همچنان از رو نمی روید، ایستاده اید و برای حفظ
حکومت تان ، حاضرید کل ملت تان را به کشتن هم بدهید کما این که عملاً هم
این کار را می کنید.
کجا در زندان های ما ، به اندازه شما شکنجه رواج داشت؟
کجا در قیام های کشورهای مصر و تونس ، سربازان ما از فاصله نیم متری به
سر مردم شلیک می کردند؟ کجا در کشورهای ما ، مساجد را با خاک یکسان کردیم؟
کجا در مصر و تونس ،پزشکانی که زخمی ها را معالجه کرده بودند، بازداشت
کردیم و شکنجه شان کردیم؟ کجا به زنان معترض تجاوز کردیم؟ کجا... ؟
اما شما
همه این کارها را کردید و روی ما را سفید نمودید. حالا دیگر کمتر کسی ما
را دیکتاتور و آدمکش می نامد و حق مطلب هم همین است وقتی شما هستید چرا
باید ما را جنایتکار بنامند؟
تازه خیلی ها وقتی جنایت های شما را می بینند
می گویند " صد رحمت به مبارک و بن علی"! می بینید ؟ شما برای ما کلی رحمت خریده اید! دستتان درد نکند.
در تاریخ عرب ،به جز دوست مشترکمان صدام ، هیچ حکومتی به اندازه شما مردمش
را از دم تیغ نگذرانده است. اگر شما نبودید ، تاریخ نویسان ، نام ما را در
صدر دیکتاتورهای عرب در کنار نام دیکتاتور معدوم عراق می
نوشتند اما به لطف جنایت های شما ، نام ما هر چند حذف نشده ، اما به رده
های بعدی رفته است و بدنامی اصلی مال شما شده است .
از ایثاری که در حق ما
نمودید ممنونیم.
بنابراین به کارتان ادامه دهید ، امیدواریم روزی برسد که صدام و هیتلر هم از آن دنیا برایتان نامه بدهند و به خاطر این که آنها را هم روسفید کردید از شما تشکر کنند.
شما ، خیلی مستعد هستید ، حیف که کمی دیر کشف شدید!
ارادتمندان شماحسنی مبارک و بن علی