عصرايران؛جعفر محمدي* - فوتبال وطني، كه تا پيش از اين با دستمزدهاي نجومي بازكنان و مربيانش ،به نماد بي عدالتي در كشور تبديل شده بود ، با زير پا گذاشتن قانون سقف قرارداد ، گل تبعيض را به سبزه قانون شكني نيز آراست.
در پي انتقادات متعددي كه به ارقام بالاي قراردادهاي فوتباليست ها مي شد ، سازمان ليگ براي رهايي از فشار افكار عمومي از يك سو و كاستن از مشكلات اقتصادي باشگاه ها ، قانون سقف قرارداد را برقرار كرد و مقرر شد هيچ قراردادي با رقمي بالاتر از 350 ميليون تومان 4(براي يك سال) منعقد نشود. به عبارتي ، آقايان در سازمان ليگ همت و عدالت به خرج دادند و مقرر كردند كه هيچ مربي و فوتباليستي نبايد ماهانه بيش از 29 ميليون تومان بگيرد! البته براي اين كه فوتباليست هاي وطني خيلي هم مظلوم نشوند ، مقرر كردند كه تيم ها مي توانند تا 70 ميليون تومان هم پاداش بدهند!
اگر باشگاه هاي فوتبال ما خصوصي بودند ،حرجي در اين باره نبود ولي بايد توجه داشت كه اكثر باشگاه هاي مطرح و ليگ برتري متعلق به بخش عمومي هستند و هزينه شان از جيب ملت تأمين مي شود. از اين رو ،همين 29 ميليون تومان در ماه كه با هيچ اشل حقوقي در ايران نمي خواند نيز تبعيض آميز و غير منطقي است ،آن هم نه براي دانشمندان و توليدگران و متخصصان كه براي چند فوتباليست كه در سال هاي اخير نيز جز سرافكندگي و اعصاب خرد كني براي ملت چيزي نداشته اند.
اما حكايت از آنجا تلخ تر و گزنده تر مي شود كه باشگاه ها و فوتباليست ها و مربيان ، به همين سقف قرارداد هم بسنده نكردند و با بي اعتنايي آشكار به اين قانون ،هم در سخنان خود عليه آن موضع گرفتند و آن را ظالمانه خواندند(!) و هم در عمل قانون ليگ را مانند يك زباله زير پايشان له كردند و قراردادهايي در ارقام بالايي مانند يك ميليارد تومان و 900 ميليون تومان و ... منعقد كردند و در نهايت دو قورت و نيم شان هم باقي ماند! حتي يكي از فوتباليست ها كه سال قبل بالاي 700 ميليون تومان قرار داد داشت ،در واكنش به سقف قرارداد گفت كه زيربار حرف زور نمي رود ولو اين كه بدون تيم بماند و سرانجام قراردادي حدوداً 800 ميليون توماني بست تا زير بار ظلم نباشد!
روي سخن اين نوشتار البته با فوتباليست ها و مربيان نيست ،چه آن كه آنان قاعدتاً به دنبال منافع شخصي خود هستند ؛سخن با سازمان ليگ و فدراسيون فوتبال و مسوولان ورزش كشور است كه آنقدر عرضه و لياقت ندارند كه حتي بتوانند قانون خودشان را اجرا كنند! اين چه سازمان ليگي است كه باشگاه هاي تحت نظارتش براي قوانين آن تره هم خرد نمي كنند و حتي يك فوتباليست تازه به دوران رسيده هم براي آن شاخ و شانه مي كشد و حرفش را به كرسي مي نشاند؟!
انگار پول اين مردم بي نوا ، شن بيابان است كه آقايان برداشت ماهانه 29 ميليون تومان از آن را مباح مي دانند و در عمل به همين 29 ميليون هم بسنده نمي كنند و جالب اين كه خيلي از همين هايي كه قراردادهاي صدها ميليون توماني با بيت المال مي بندند ، داراي گرين كارت آمريكايي هم هستند و پول ها را يك راست به ينگه دنيا مي برند و به كل ملت ايران كه خيلي هايشان لنگ اجاره خانه و هزينه درمان و نان شب هستند ، مي خندند!
*مدير مسوول عصرايران