عصرایران ؛ جعفر محمدی - در يک سيستم سالم مديريتي ، افراد براي تصدي و حفظ مناصب مديريتي و حضور در منظومه قدرت ، بايد "دانش و کارآمدي" خود را ثابت کنند ولي در يک سيستم ناسالم مديريتي ، چنين هدفي صرفاً با اثبات " ارادت و وفاداري " قابل دسترسي است.
البته نيازي نيست اين ارادتمندي و وفاداري ، واقعی باشد و صرف دانستن "علم تملق"(!) در اين باب کفايت مي کند ؛ مي توان در يک مقطع زماني ، دستبوس رئيس جمهور وقت شد و زماني ديگر ، به او پشت کرد و رقيبش را شأن و منزلتي در حد پيامبران داد .
همچنين مي توان در وصف رئيس دولتي ، او را معجزه هزاره سوم دانست و به هرکس که نقدي متوجه او کند ، فحش و ناسزا گفت.
يا حتي مي توان ادعا کرد که اگر آقاي رئيس جمهور به بهشت نرود ، من هم نمي روم!
اين روش در جهان سوم ، جواب هم داده است و چه بسيارند افرادي که تنها هنرشان ، ناديده گرفتن غرور و شأن انساني شان بوده است و رها کردن زبان و قلم در وادي چاپلوسی!
در نشست مشترك هيئت دولت و مسئولان اجرايي كشور كه با حضور استانداران، معاونين و 2 نفر از مسئولين اجرايي هر استان در محل مجلس سابق برگزار گرديد ، برخي سخنان تأسف انگيز در حضور رئيس جمهور بر زبان برخي مسؤولان رفت که نشان مي دهد روحيه تملق ، در عالي ترين سطوح جریان دارد.
به عنوان مثال آن طور که روزنامه جمهوري اسلامي نوشته است ، يکي از اطرافيان رئيس جمهور در اين نشست گفت: "طرح هدفمندي يارانهها صرفاً ايده آقاي احمدي نژاد و نتيجه پيگيريهاي ايشان بوده است." كه البته اين سخنان ثمره هاشمي لبخندي را بر لبان احمدي نژاد نشاند! (گو اين که بقيه افرادي دولت ،مجلس، نظام بانکي و مردم در اين وسط نقش مجسمه را بازي مي کنند!)
يا در ادامه ، يکي از استانداران که از استان خود تا تهران را آمده بود تا مثلاً مشکلي از مشکلات مردمش را بازگو کند و گرهي بگشايد ، کوشيد از فرصت طلايي پيش آمده نهایت استفاده را ببرد و مرتبت ارادتمند و وفاداری اش را در حضور شخص رئيس جمهور ثابت نمايد و با جمله اي تاريخي(!) ، نام خود را در دفتر تملق ، ثبت و ضبط کند ؛ بخوانيد: «قبلاً دنيا ايران را به كوروش كبير ميشناختند ولي الان به "محمود كبير" ميشناسند!»
البته احمدي نژاد به اين سخنان نيز اعتراضي نكرد! (روزنامه جمهوري اسلامي ، 8 مرداد)
هر چند وجود متملقين ، آفتي بزرگ در نظام مديريتي کشور است ، اما مديران تملق پذير نيز در اين گناه و انحراف ، کم از چاپلوسان ، مقصر نيستند. در اين شش سال ، کي و کجا ديديم که احمدي نژاد به روايت مشهور "بر صورت متملق خاک بپاشيد" عمل کرد؟ نمونه اش همين نشست اخير که در عالي ترين سطوح مديريت قوه مجريه برگزار شد و احمدي نژاد با لبخند و سکوت ، از اين رويه مشمئز کننده استقبال کرد و به لقب "محمود کبير" مفتخر شد!
هشدار! که تا چاپلوسی ، نشانه ارادت است و تا ارادتمندی ، کلید مدیریت ، اوضاع مملکت بهتر از این نخواهد شد.
به راستی ، با این فرهنگ عجیب الخلقه ای که درست کرده ایم ، به کدامین کنج تاریخ روانه ایم؟!