عصرایران، مسعود طاهری - در خبر ها آمده بود: براساس تصمیم سهامداران ، مجمع موسسه فرهنگی، ورزشی ایران خودرو و با توجه به افرایش هزینه های تیم و سه برابر شدن دستمزد بازیکنان ، تیم والیبال پیکان منحل شد .
خبردر وهله اول باعث تعجب خبرنگاران ورزشی شده است اما با نگاه مو شکافانه به موضوع و زیاد خواهی برخی از بازیکنان تیم والیبال پیکان و مقایسه آن با حقوق کارگران خط تولید ،در می یابیم که قضیه آنقدرها هم شگفت انگیز نبوده است.
میانگین افزایش حقوق کارکنان ادارات ، سازمان ها ، شرکت ها و موسسات دولتی ، نیمه دولتی و خصوصی معمولا در سال رقمی بین5 تا 20 درصد است اما در باشگاه پیکان ، بازیکنی که درچهار سال پیش قراردادش 60-50 میلیون تومان بوده امسال تقاضای دریافت 600- 500 میلیون تومان دارد ؛ یعنی 10 برابر چهار سال پیش .
آیا بازیکنان تیم تافته جدا بافته از کارگرانی هستند که درخط تولید زندگی می گذرانند .آیا حقوق کارگر به نسبت زیادخواهی بازیکنان افزایش یافته است؟
موضوع زیاد خواهی برخی از بازیکنان تیم والیبال پیکان زمانی غم انگیز می شود که بدانیم مدرک تحصیلی تعدادی از همین باز یکنان شاخص تیم پیکان زیر دیبلم است و دریافت تنها یک فصل قرارد آنان ، بیش از 30 سال یک کارگر در خط تولید ایران خودروست.
از این رو مجمع سهامداران باشگاه براساس حفظ منافع سهامداران جزء و منافع ملی تسلیم زیاده خواهی تعدادی از با زیکنان نشد و حکم بر لغو تیم والیبال پیکان داد و الا می توانست به حساب سهامداران ، زد و بندهای کلان مالی در این باشگاه راه بیندازد و ... که خوشبختانه چنین نشد.
هیچ کس منکر شور و شوق ناشی از قهرمانی و افتخارات باشگاهی نیست ولی کسب همین قهرمانی با هر شیوه و زیر پای گذاشتن اصول مقبول سهامداران یک مجموعه بزرگ صنعتی مانند ایران خودرو و باشگاه وابسته به آن نیست .
راستی اگر تمامی مدیران با شگاه ها طی سال های اخیر با هماهنگی بیش تر ورزش قهرمانی و هزینه های سنگین تیم داری را مورد بحث و بررسی قرارداده و با شناخت دقیق تر از مسایل اقتصادی کشور تحت تاثیر قهرمانی های احتمالی و زود گذر قرار نمی گرفتند بازهم امروز شاهد این نابسامانی بودیم؟
در این میان فدراسیون والیبال که انحلال والیبال پیکان را در بوق کرنا کرده است بهتر است به جای این کارها ، فکری به حال روند رو به رشد زیاده خواهی در میان بازیکنانی بکند که عرصه ورزش را با بازار تهران اشتباه گرفته اند و ارقام کلان برای آبشار زدن می خواهند!
البته این مشکل تنها در والیبال نیست و مدت هاست که در فوتبال ما نیز گسترش یافته است و این طور که بویش می آید رفته رفته در حال آلوده کردن کل ورزش مملکت است.