عصر ايران - در پي انتشار خبر مربوط به تشكيل شوراي سياستگذاري و نظارت بر انتشار آثار و انديشه هاي رئيس­جمهور انتقادات زيادي به شكل گيري اين شورا مطرح شد در پاسخ به اين انتقادات روزنامه ايران ،ارگان دولت در يادداشتي به منتقدان اين طرح پاسخ داد. به گزارش عصر ايران (asriran.com) متن كامل اين يادداشت با عنوان " از چه نگرانند؟" به امضاي شخصي به نام "حميد موسي الرضا" به اين شرح است: ديروز پس از انتشار خبر تعيين اعضاى شوراى سياستگذارى نظارت بر انتشار آثار و انديشه هاى رئيس جمهور، برخى سايت هاى مخالف دولت با لحن نيشدار به اين خبر پرداختند.صرف نظر از منازعه هاى ژورناليستى و تخاصم هاى روانى كه بيشتر وظيفه غبارآلود كردن فضاى عمومى كشور را دارند و راقم سطور را با آن كارى نيست، از وجوه مختلف، بدين موضوع مى توان نگاه كرد:يكم: بيانات رؤساى جمهورى در تمامى ادوار به دليل مسبوق بودن آن به شأن و شخصيت حقوقى و ملى از چنان مرتبتى برخوردار است كه مى توان آن را جزئى از تاريخ يك كشور به شمار آورد. اين ويژگى حقوقى صرفنظر از سلايقى است كه ممكن است، صاحبان نظر در تحليل و تبيين اين خصيصه و مؤلفه از خود بروز دهند. لذا فعل و قول دومين مقام كشور، فارغ از اين كه ما چه تلقى اى از رؤساى جمهور در ادوار مختلف داشته باشيم؛ جزئى از ثروت و سرمايه اجتماعى و تاريخ ملى تلقى مى گردد.دوم: سال هاست ساختار حقوقى كشور مراكز متعددى را در نهاد رياست جمهورى در راستاى حفظ و حراست از بيانات و مكتوبات رؤساى جمهور پيش بينى كرده است. علاوه بر اين، ثبت و ضبط تمامى ملاقات ها و ديد و بازديدهاى رؤساى جمهور در تمامى ادوار، بخش مصرح و تعريف شده اى از وظايف كارشناسان، پژوهشگران و محققان ساكن در خيابان پاستور است.از اين رو كارشناسان، با نام شوراهاى سياستگذارى آثار رؤساى جمهور و يا ديگر اسامى مشابه در حوزه دفاتر ايشان پس از انقلاب اسلامى آشنايى دارند. علاوه بر اين، ادارات آرشيو، موزه، سفرنامه ها، پژوهش و انتشارات نهاد رياست جمهورى نيز كه علاوه بر رؤساى جمهور منتخب و مستقر، موظف به حفظ و حراست از مدارك ديدارى، شنيدارى و اسناد مكتوب رؤساى جمهور پيشين هستند، جزئى از پركارترين همكاران ادارى و ميدانى رؤساى جمهور و البته ضرورى در هر دوره به شمار مى آيند. حتى به همين دليل اسناد مرتبط با اعضاى حاكميت هاى قبل از انقلاب اسلامى، ذيل عنوان اسناد و آثار دارالحكومه در نهاد رياست جمهورى ثبت و ضبط شده و نگهدارى آن نيز فارغ از چگونگى سلايق ما، جزئى از ميراث ملى به شمار مى آيد.سوم: در همين راستا تدوين و انتشار نظريات و آراى رؤساى جمهور در دوره هاى متعدد از امورى است كه تصورش موجب تصديق است. با توجه به ملاحظات گفته شده، آنچه نابخشودنى است، نه تشكيل شوراى سياستگذارى و نظارت بر آثار رئيس جمهور كه عدم نظارت بر چاپ و نشر بيانات و انديشه هاى دومين مقام كشور در سطوح ملى و فراملى است كه از ديد صاحبنظران و انديشه ورزان و آحاد ملت مورد غمض عين نخواهد گرفت و به دور از قضاوت عقل محسوب مى شود.چهارم: گمان مى رود مراد منتشركنندگان موضوعات گفته شده در برخى سايت ها نه عدم آگاهى ايشان به براهين صدرالاشاره كه تصورش موجب تصديق است، بلكه نگرانى ايشان از ديگر مؤلفه هاى جارى در كشور است!آنچه محافل قدرت و ثروت را نگران كرده، تنقيح و تدوين بيانات گفته شده و نظريات احمدى نژاد و مؤلفه هاى معطوف به بسط و تعميق مبانى و كارويژه هاى دولت اسلامى در سطوح ملى و فراملى است.اگرچه رئيس جمهورى كه به صورت خستگى ناپذير از اين شهر به آن شهر مى رود و تماميت خويش را وقف ملت كرده، بى نياز از تأليف مكتوب رأى و نظر خويش است، لكن همان طور كه گفته شده حافظه تاريخى ملت غير از ارتباطات و فرهنگ شفاهى ابداعى ايشان، كه مسبوق به سيره امام و رهبرى است، نيازمند دريافت آراى مدون ايشان و دولت اسلامى نيز هست.از اين رو اقدام رئيس دفتر رئيس جمهور، پاسخ به يكى از نيازهاى بديهى كشور در ثبت و ضبط بخشى از تاريخ ايران به شمار مى آيد. البته راقم سطور، كوتاهى برخى خواص در بسط، تعميق و انتشار فراگفتمان عدالت طلبى را نكته اى حائز اهميت مى داند، لذا انديشه فراگفتمانى عدالت طلبى در تاريخ ايران نبايد از تبليغات، جنگ روانى و برخى از اتهامات هراسان شود، گو اين كه اكنون آحاد علاقه مندان به آرا و انديشه هاى دولت اسلامى و رياست محترم جمهورى و نيز انديشه ورزان خواستار آنند كه آثار و انديشه هاى ايشان كه معطوف به مبانى و مؤلفه هاى دولت اسلامى است را به صورى منقح، مدون و گسترده دريافت كنند. بيم آن مى رود رئيس جمهور همانند ديگر حوزه ها در اين حوزه نيز با مظلوميت مضاعف مواجه گردد، چه اين كه جريان هاى پنهان و مافياى قدرت و ثروت و رهروان پارادايم هاى بانك هاى جهانى، پولى و سياسى سعى مى كنند با هژمونيك كردن حوزه هاى پژوهشى و سيطره بر صنعت نشر، توليد و توزيع، نامقبول بودن انديشه هاى توسعه آمرانه اقتصادى و ليبرال دموكراسى نزد ايرانيان را با ابزارهاى فراوان و فرادستانه در اختيار بگيرند و با ايجاد «قابليت دسترسى بالا» موجه و غالب نمايند. اما نيك مى دانيم كه پوشاندن و آرايش كردن حقيقت وارونه و قلب شده، هيچگاه عين حقيقت نخواهد بود. ايرانيان به مدد نهضت سوم تير كه مسبوق به مؤلفه هاى هويتى انقلاب اسلامى است به چنان بلوغى رسيده اند كه انديشه هاى حزب بنياد و دولت مدار نخواهند توانست عقربه زمان را به قبل از آن بازگردانند. روزنامه ايران رياست جمهوري اسلامي ايران