عصر ايران - روزنامه الشرق الاوسط در شماره امروز پنج شنبه خود گزارشي را درباره وضعيت اردوگاه آوارگان فلسطيني عين الحلوه در لبنان آورده و اشاره مي كند: مقرات موجود مبني بر نبود اعمال حاكميت دولت لبنان و نبود مجوز ورود ارتش و نيروهاي امنيتي لبناني به داخل اين گونه اردوگاه ها فضاي مناسبي را براي استقرار افراط گرايان اسلامي كه در عراق با نيروهاي آمريكايي جنگيدند فراهم كرده است. به گزارش عصر ايران (asriran.com) ، در اين گزارش مي خوانيم:" اردوگاه آوارگان عين الحلوه در لبنان به مخفي گاه امني نه تنها براي افراط گرايان مسلمان فراري ازعراق، بلكه براي جنايتكاران تحت نعقيب بين المللي مانند تجار سلاح نيز تبديل شده است. جمله" زنده باد رهبر الزرقاوي" بر روي يكي از ديوارهاي اين اردوگاه نقش بسته است. الزرقاوي رهبر سابق سازمان القاعده در عراق بود كه سال گذشته در حمله هوائي آمريكا در شمال بغداد كشته شد. همچنين تصوير ديگري نيز بر ديوارهاي اين اردوگاه چسبانده شده كه جواني را نشان مي دهد تفنگ در دست در مقابل خودروي نظامي هامفي آتش گرفته قرار گرفته است. در پائين اين تصوير نوشته شده: شهيد قهرمان ، او در سال 2005 در حال جنگيدن با صليبي ها در عراق به شهادت رسيد. درجايي از اين اردوگاه چند نفر از جهادي هاي سابق عراق نشسته بودند. از آنها پرسيدم كه آيا جاي ابوعمر رو مي شناسند؟ يكي از آنها درحالي كه بستني در دست داشت پرسيد چه كسي با او كار دارد؟ براي او توضيح دادم كه ابوعمر را مي شناسم. از تعدادي از كوچه ها عبور كرديم تا اين كه به او رسيديم در يكي از ميدان ها و در ميان همراهان خود نشسته بود. ابوعمر بسيار هيكلي بود، بلند قد، بازوان ضخيم و موهاي بلند، يك اسلحه كوچك بر سينه خود داشت و دو كلت و هشت خشاب گلوله هم به همراه داشت. او از تجربه جهاد در عراق بهره مند بود. با لهجه عراقي از من استقبال كرد. وي قبلا به من گفته بود كه اين دو كلت از نوع "گلوك" از غنائم جنگ عراق است. اين نوع اسلحه كمري را ارتش آمريكا در اختيار پليس عراق قرار داده بود. ابوعمر و پدرش در اردوگاه آوارگان فلسطيني عين الحلوه لبنان به دنيا آمد اما پدربزرگش پس از جنگ 1948 ميلادي از فلسطين به لبنان رانده شده بود. ابوعمر در حالي كه شش ساله بود اولين دوره آموزش نظامي را در اردوگاه هاي آموزشي اشبال وابسته به سازمان آزاديبخش فلسطين طي كرد. وي مي گويد: " 12ساله بودم كه در سال 1982 ميلادي اسرائيل به لبنان حمله كرد . در آن زمان زياد نجنگيدم. اما حوادث گوناگون باعث شد تا روحيه جنگجويي در من ساخته شود. در ابتداي دهه 90 به اسلامگرايان راديكال معروف به گروهك الانصار پيوستم . جنگ در عراق نقطه تحول بزرگي بود. به جاي درگيري با ديگر گروه ها در اردوگاه آوارگان، دشمني بهتر پيدا كرديم و مانند بسياري در خاورميانه توانستيم آرزوي ديرينه خود يعني جهاد با آمريكا درعراق جامه عمل بپوشانيم. اين گزارش مي افزايد:"امروزه گروهك الانصار يكي از قوي ترين گروه هاي اردوگاه آوارگان به شمار مي رود و مبالغ هنگفتي را رابط هاي خود در سراسر خاورميانه به دست مي آورد. ابوعمر اضافه مي كند:" من به عراق رفتم البته نه براي عمليات هاي انتحاري بلكه براي آموزش نظامي به عراقي ها و ديگر جوانان عربي كه از ديگر كشورها براي جنگ با آمريكايي ها به اينجا مي آيند. بيشتر اين جوانان از كشورعربستان سعودي و كشورهاي حاشيه خليج فارس به عراق آمده بودند." ابو عمرهمچنين گفت كه صدام ارتش عراق رانابود كرد. او مجموعه اي از افسران فاسد را دراختيار داشت كه حتي نمي دانستند چگونه بايد بجنگند. او در بسياري از حملات عليه آمريكايي ها و نيروهاي عراقي مشاركت داشت و گروه تحت امر وي نيز در شهر تل عفر در شمال عراق پايگاه داشت اما حملات نيروهاي آمريكايي باعث شد تا از اين شهر خارج شده و به شهر الرمادي بازگردد. او دو مرتبه به عراق سفر كرده بود و در هر بار شش ماه دراين كشور مانده بود او در مرز توانسته بود كه گذرنامه جعلي عراقي تهيه كند و نام خود را به نامي كه اكثر شيعيان استفاده مي كنند تغيير دهد. ابوعمر تاكيد مي كند: اگر وضعيت اقتصادي و امنيتي باثبات باشد، جنبش هاي جهادي به وجود نمي آيند زماني فعاليت هاي جهادي شكوفا مي شود كه ناامني به وجود بيايد همانند آنچه كه در عراق هست.