عصر ایران ورزشی، پریا سپینود - غیبت های مکرر مصطفی دنیزلی در تمرینات پرسپولیس، بی تردید یکی از علل اصلی فلاکت پرسپولیس است.
زمانی که حمید استیلی سرمربی پرسپولیس بود، منتقدان وی معتقد بودند که استیلی به علت بی تجربگی و قلت دانش مربیگری، در حد و اندازه پرسپولیس نیست.
اینکه استیلی را بهره قابل توجهی از دانش مربیگری بود یا نه، بحث دیگری است که کسانی که از نزدیک با او کار کرده اند باید به این سوال پاسخ دهند اما استیلی قطعاً بی تجربه بود.
هر چند که بی تجربگی یک مربی دلیل کافی برای کنار گذاشتن او نیست و عملکرد روبرتو دی متئو در چلسی به خوبی موید این نکته است، اما نتایج ضعیف استیلی، دلیل کافی برای حذف او از نیمکت پرسپولیس بود.
به هر حال استیلی به عنوان مربی ای نصفه نیمه، از پرسپولیس بیرون رفت و مصطفی دنیزلی جانشین او شد. اما اینک آشکارا روشن است که دنیزلی حتی از استیلی هم نصفه نیمه تر است!
مصطفی دنیزلی در تمرینات پرسپولیس یک خط در میان غایب است و اکنون کارش به جایی رسیده است که در آخرین بازی این تیم در لیگ برتر نیز بر روی نیمکت پرسپولیس حضور نخواهد داشت.
آخر این چه مربی است که بالای سر تیمش حضور ندارد؟! در کجای دنیا چنین مربی ای را استخدام می کنند آن هم با سلام و صلوات و کلی فخر و مباهات؟!
در واقع فشار روحی ای که در اثر عملکر ضعیف استیلی بر رویانیان وجود داشت سبب شد که محمد رویانیان دنیزلی را بی توجه به شرایطش سرمربی پرسپولیس کند تا با شکستن شاخ غول، فضا را به نفع پرسپولیس تغییر دهد.
تدبیر رویانیان تا مدتی هم جواب داد اما تاثیر مشکلات خانوادگی دنیزلی، که در آغاز نمودار نشده بود، سرانجام به خوبی خودش را نشان داد: آقای سرمربی تمرین و بازی پرسپولیس را رها کرده است تا به پدر زن مریضش رسیدگی کند!
البته دنیزلی اخلاقاً موظف است به پدرزنش برسد اما رویانیان هم به لحاظ حرفه ای موظف است دنیزلی را کنار بگذارد و کسی را سرمربی پرسپولیس کند که تمام وقت و با تمام وجود بالای سر تیمش باشد.
فصل جاری فوتبال ایران رو به پایان است و رویانیان همان گونه که برای فصل بعد باید در فکر خرید بازیکنان جدید و کارآمد باشد، باید به یک مربی تمام وقت نیز فکر کند؛ مربی ای که شرایط اولیه مربیگری را داشته باشد.