عصر ایران ورزشی؛ پریا سپینود - جواد خیابانی مسابقه ایتالیا و آلمان را بسیار عالی گزارش کرد. مدت ها بود که چنین گزارشی از خیابانی نشنیده بودیم!
خیابانی در بازی ایتالیا و آلمان، شش دانگ حواسش به گزارش بازی بود. لحن کلامش و ضرباهنگ صدایش، با لحظه های پرفراز و فرود بازی در تناسب تام و تمام بود.
او جز در یکی دو صحنه، از بیان حرف های حاشیه ای نامرتبط با اصل بازی، پرهیز کرد و آنچه را که می دید، به بهترین شکل ممکن گزارش کرد.
انصاف باید داد که کیفیت بالای گزارش خیابانی، جذابیت مسابقه آلمان و ایتالیا را برای تماشاگر ایرانی بیشتر کرد.
نویسنده این سطور، سال های سال بود که گزارش دلنشینی از خیابانی نشینده بود و همانند خیلی های دیگر، جزو منتقدان سرسخت خیابانی است!
اما باید اعتراف کنیم که خیابانی در گزارش نبرد نیمه نهایی یورو 2012، عالی ظاهر شد و با گزارش پرفروغش، نشان داد که اگر با انگیزه بالا، فقط به کار گزارش بازی بچسبد و در حین گزارش مسابقه فوتبال، دائماً از نتایج سایر بازی ها خبر ندهد و سعی نکند به همه بقبولاند "همه چیز آرومه، ما چقدر خوشبختیم!"، گزارشگری طراز اول و باکلاس است.
جواد خیابانی در گزارش جدال ژرمن ها و لاجوردی پوشان، در همان ابتدای بازی، تحلیل درستی از چرایی عدم پیشروی مدافعین کناری ایتالیا ارائه کرد. علاوه بر این، با ادبیاتی فاخر، صحنه های بازی را گزارش کرد و گهگاهی نیز به مناسبت، و به شکلی غیرآزاردهنده، نقبی به تاریخ رقابت های آلمان و ایتالیا، و نیز تاریخ فوتبال ایتالیا زد.
دیگر ویژگی مثبت گزارش او، اشاره اش به این نکته بود که اگر بالوتلی گل سوم را به آلمان بزند، یک بازیکن ایتالیایی، بعد از سالیان سال، همانند پائولو روسی در جام جهانی 1982 هت تریک می کند. و یا اشاره دقیق او به اینکه بوفون در جام جهانی 2006، در روند عادی بازی گل نخورد و دو گلی که دریافت کرد، یکی توسط مدافع خودی، در بازی با آمریکا، وارد دروازه اش شد و دیگری از روی نقطه پنالتی توسط زیدان.
علاوه بر این ها، ستاره سازی خیابانی از بوفون در حین گزارش بازی، و برجسته کردن دروازه بان جذاب ایتالیایی ها، نه فقط بر جذابیت گزارش او افزود بلکه با روند حوادث بازی نیز مطابقت داشت.
خیابانی در جایی از گزارش خود نیز مسابقه آلمان و ایتالیا را "فوتبال فردا" نامید؛ تعبیری بسیار زیبا و یه یادماندنی، با لحنی دلنشین و دوست داشتنی!
تعابیری چون "فوتبال فردا" و "فوتبال فراتر از سال 2012"، اوج زبان فاخر خیابانی در حین گزارش مسابقه جذاب ایتالیا و آلمان بودند.
هوشنمدی دیگر در گزارش خیابانی، این بود که او در دقیقه 88، با اشاره به سابقه آلمان ها در پیروزی ساختن از شکست، گفت: نمی توانم بگویم بازی تمام شده و ایتالیا به فینال صعود کرده است.
چند دقیقه بعد، وقتی که آلمان گل زد، معلوم شد که پروای خیابانی در برنده خواندن ایتالیا، کاملاً به جا و عاقلانه بوده است.
درباره نکات مثبت گزارش خوب خیابانی، بسیار بیش از این ها می توان گفت. اما با اکتفا به همین مختصر، فقط آرزو می کنیم که جواد خیابانی در گزارش های بعدی اش نیز مثل گزارش بازی آلمان و ایتالیا، کم عیب و پرحُسن ظاهر شود.
اصلاً خیابانی می تواند گزارش مسابقه ایتالیا و آلمان را به عنوان مبدا احیاء خود در گزارشگری فوتبال قلمداد کند و بکوشد تا خیابانی پس از آلمان – ایتالیا را به خیابانی جدیدی بدل کند که اصول گزارش فوتبال را رعایت می کند، جوگیر نمی شود، حرف های حاشیه ای بر متن بازی غلبه نمی کند، شش دانگ حواسش به گزارش بازی است و در نتیجه در حین گزارش بازی دید خوبی دارد و به راستی محبوب فوتبالدوستان ایرانی است.