عصرایران- در حالی که هفته آینده، موعد ثبت نام کاندیداهای ریاست فدراسیون فوتبال است، خبرهای رسیده از افرادی که خود را کاندیدای این پست مهم ورزشی کرده اند، نشانگر آن است که هیچ فرد توانمندی که بتوان برای نجات فوتبال ایران بر روی او حساب کرد، تاکنون به طور جدی در میان کاندیداها وجود ندارد. به گزارش خبرنگار عصرایران (asriran.com)، عمده ترین افرادی که تاکنون نام آنها در محافل ورزشی بر سر زبان است، آجرلو، کتیرایی، نیک کار اصفهانی و مصطفوی هستند که از هم اکنون رایزنی های گسترده ای را با صاحبان رای آغاز کرده اند تا بلکه بتوانند در انتخابات 23 مهر فدراسیون فوتبال ریاست این مجموعه بزرگ و حساس را به مدت چهارسال در قبضه اختیار خود قرار گیرند. بررسی های خبرنگار ورزشی عصرایران و پاسخ هایی که برخی هیات های فوتبال و صاحبان حق رای در این باره به پرسش های ما دادند حاکی از عدم رضایت اکثریت فوتبالی ها از چهار گزینه ای است که از چند ماه پیش کوشیده اند خود را به عنوان کاندیداهای مطرح، بر سر زبان ها بیندازند. با توجه به فهرست کاندیداهایی که تاکنون بیشترین لابی ها را برای کسب رای انجام داده اند، این نگرانی در جامعه فوتبال ایران حاکم است که سرنوشت فوتبال کشور توسط افرادی رقم بخورد که دارای رویکردهای نظامی، حراستی و امنیتی و یا صرفا پولی و رابطه ای هستند. این مساله، به ویژه از آن جهت حساسیت ویژه ای دارد که انتخابات 23 مهر، اولین انتخاباتی است که طبق اساسنامه مورد تایید فیفا در ایران صورت می گیرد. یکی از کسانی که در انتخابات آتی به عنوان رای دهنده حضور خواهد داشت در این باره به خبرنگار ما می گوید: یکی از مهم ترین ویژگی های اساسنامه جدید این است که دخالت مستقیم دولت در امور فوتبال را محدود می کند ولی این بدان معنا نیست که با اساسنامه جدید، فوتبال ایران، از دولت بی نیاز می شود زیرا بخش اعظم اقتصاد فوتبال ایران برپایه بودجه دولتی شکل گرفته است و اگر همین امروز، دولت حمایتش را از فوتبال حذف کند، کل فوتبال، به "اوت" خواهد رفت و معلوم هم نیست کی بتواند از اغما بیرون آید. وی که تمایلی به ذکر نامش در این گفت و گو ندارد ، می افزاید: جامعه فوتبال ایران به حدی از بلوغ رسیده است که از یک سو، انتخاب خود را مستقلانه انجام دهد و از سوی دیگر به گونه ای اقدام نماید که بتواند حمایت های مادی و معنوی دولت را با خود داشته باشد و از این رو، ترجیح عمومی بر آن است که فردی را به عنوان رییس فدراسیون انتخاب کند که از یک سو، آشنا به فوتبال ایران و متن و حاشیه آن و صاحب تجربه در این باره باشد و از سوی دیگر، رابطه مناسبی با بدنه و راس دولت داشته باشد. وی می گوید: دود تنش و تقابل با دولت در نهایت به چشم فوتبال خواهد رفت و این در حالی است که فوتبال رنجور ما، نیازمند دوری از هیاهوهای سیاسی و برخورداری از مواهب مادی و معنوی است و این نیاز، نه تنها در فدراسیون بلکه در کلیه ارکان فوتبال ما چه در هیات ها و چه در کمیته ها و ... وجود دارد و اگر فردی توانمند که دولت بر روی وی نظر مساعدی دارد و در عین حال دارای سوابق و تجربیات فوتبال باشد، کاندیدا شود و رای بیاورد آنگاه می توان روزهای خوشی را برای فوتبال چه در سطح ملی و چه در استان ها متصور شد. وی درباره اهمیت فدراسیون فوتبال فقط به یک جمله بسنده می کند: اهمیت، وسعت و تاثیرگذاری فوتبال در جامعه جوان امروز ما، اگر از یک وزارتخانه بیشتر نباشد، کمتر نیست.