بالاترین : در اين مصاحبه وى شمشير هاى مختلفى را كه براى گردن زدن استفاده ميكند به خبرنگاران نشان ميدهد و از شغل خود مي گويد .
گوينده تلويزيون : "شمشير هاى ابو بدر سر بيش از صد نفر را بريده اند . وى اين شغل را از پدرش به ارث برده است و پسر بزرگترش ، بدر، در حال اموزش براى ادامه شغل اوست .
عبدالله به خاطر مياورد كه چگونه، وقتى هنوز پسر كوچكى بود ، با پدرش به گردن زدن يك محكوم در مكه رفت ، و منظره آن روز نقطه عطفى در زندگى وى گرديد .
" عبدالله بيشى : " پدرم قرار بود به مكه برود تا گردن كسى را بزند . من پسر بچه كم سن و سالى بودم و مدرسه ميرفتم . وقتى صحبت از گردن زدن مي شد، اولين فكرى كه به ذهنم مي رسيد جهاز هاضمه بود . دلم مي خواست ببينمش .
آن روزها در مدرسه يك امتحانى داشتيم كه راجع به جهاز هاضمه و از اين چيز ها بود .
اين بود كه من هم با پدرم رفتم ، و به محض اينكه پدرم گردن آن مرد را قطع كرد، من دويدم تا جهاز هاضمه اش را ببينم ، ولى تنها چيزى كه ميتوانستم ببينم سر مرد بود كه قطع شده بود ، و جاى گردنش يك سوراخ بود، مثل يك چاه . . . شب بعدش يك كابوس ديدم ، ولى فقط يك دفعه ، الحمدلله زود برايم عادى شد .
سئوال يك تماشاگر از رياض : "ايا شما زن ها را هم گردن ميزنيد ؟ و اگر بله، ايا تفاوتى احساس ميكنيد بين زن و مرد ؟
" عبدالله بيشى : " گردن گردن است . فرقش فقط ان است كه بعضى وقتها وقتى ميخواهى گردن يك مرد را بزنى او اختيار اعصابش را از دست ميدهد و نميتواند آرام بنشيند يا بايستد ، و كار را مشكل ميكند .
" گوينده ديگر : "آيا هيچوقت گردن كسى را كه ميشناخته ايد هم زده ايد ؟
" عبدالله البيشى : "بله ، من گردن خيلى ها را زده ام كه دوستم بوده اند . ولى كسى كه جرمى ميكند خودش اين بلا را بر سر خودش مياورد .
" گوينده اول : " آيا وقتى بيشتر از سه چهار گردن را در يك جلسه ميزنيد برايتان مشكل است ؟ آيا احتياج به استراحت بين گردن زدن ها نداريد ؟
" عبدالله البيشى : " الحمدلله ، هيچ مشكلى نيست . سه، چهار، پنج يا شش ، هيچ مسئله اى نيست . كاملا راحت است .