تحلیل نیویورک تایمز از حسین شریعتمداری!

نیویورک تایمز،گزارشی از حسین شریعتمداری، مدیر مسئول کیهان را به چاپ رسانده است. به گزارش سرویس بین الملل «فردا»، روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در گزارشی باعنوان «آزاد شده انقلاب، سخنگوی تندروها» در مورد شریعتمداری می نویسد:« شما از مردی که در سن 27 سالگی برای عقاید سیاسی اش به حبس ابد محکوم شد و ناخنهایش کشیده شد و دندانهایش خرد شد و شوک الکتریکی به وی داده شد و کتک خورد، چه انتظاری دارید؟» وقتی که دوستانش به قدرت بیایند، چه بلایی سر وی خواهد آمد؟ حسین شریعتمداری، که دندانهایش را در ساواک (پلیس امنیتی شاه) از دست داده است، امروزه، بسیاری از مردان کشورش از او می ترسند. او اکنون صدای تندروهای ایران است، نه فقط تندروها، بلکه محافظه کاران، افراد مرموز و غیر قابل مقایسه. او مدیر مسئول کیهان است، روزنامه ای که دید خوبی از دیدگاه های رهبران ایران و افرادی که در مرکز قدرت هستند، دارد. قد او کوتاه است، ریش هایی خاکستری و رفتاری متواضعانه دارد. عنوان رسمی شریعتمداری، نماینده ولی فقیه، آیت الله علی خامنه ای است، و شریعتمداری با سرویس های امنیتی رابطه دارد.سخنانش تقریبا همیشه در لفافه دلایل است، اصرار دارد که از هیچ چیز نمی ترسد، می گوید در حالی که دیگران – از اصلاح طلبان نام می برد- از قانون تبعیت نمی کنند، من می کنم. او لغت بنیاد گرا (Fundamentalist) را دوست ندارد، و جایگزین آن را اصولگرای (Principlie-ist) می داند. او می گوید که هدفش، کمک به پرورش نظامی است که بر پایه دین پایه گذاری شده است و 30 ساله است و کماکان راهش را پیدا می کند. او می گوید: « افرادی هستند که هنوز در حال به چالش کشیدن ارزش ها هستند؛ منظور من از "چالش"، افرادی هستند که هنوز در مورد ارزشهای نظام بحث و مناظره می کنند.» و این افراد چه کسانی هستند؟ زنانی هستند که حجاب را رعایت نمی کنند و خودنمایی می کنند؛ مردانی که عقاید را با آرایش زنانه به استهزا می گیرند، روحانیونی که اصل وجود ولایت فقیه را زیر سئوال می برند. یک پدر انقلاب، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، که در کتابش در مورد خواست آیت الله خمینی مبنی بر توقف استفاده از شعار «مرگ بر آمریکا» است. همه ی اینها در صفحات کیهان هستند، جایی که زبان مودب آقای شریعتمداری، تندی پیامش را کم می کند. پس از اینکه توضیح داد، چگونه آقای رفسنجانی در مورد خواست آیت الله خمینی برای عدم استفاده از شعار «مرگ بر آمریکا» اشتباه کرده است، می نویسد: « با در نظر داشتن حساسیت این روزها و درک روشن و مشخص مردم از عقاید اما، چنین اشتباهاتی، ممکن است بیشتر برای آقای رفسنجانی دردناک تر باشد تا مردم.» کیهان دارای یک احترام مناسب طولانی در ایران است. اولین بار در سال 1942 منتشر شد و پس از سقوط شاه، با صدها هزار خواننده، صدای انقلاب شد. امروز، تقریبا تیراژی 70 هزارتایی با 1000 کارمند در اروپا، آسیا و خاورمیانه دارد. هم چنین به زبان انگلیسی نیز چاپ می شود. منتقدان وی می گویند که وی ابزار سرویس های اطلاعاتی است. محمود شمس الواعظین، سردبیر سابق کیهان که با آمدن شریعتمداری در 15 سال پیش، شغلش را از دست داد می گوید: « واقعیت این است که کیهان، یک روزنامه ی اطلاعاتی است.» آقای شریعتمداری 58 ساله، دفتری در مرکز تهران دارد در ساختمانی قدیمی که یادآور دفتر سابق حزب شوروی و کمونیست هاست. او با ایستادن، خنده ای محجوبانه و تکان دادن سر از مهمانانش استقبال می کند. میز کنفرانسش پر از سیب، انجیر، طالبی و هر چیزی که در این فصل هست، می باشد. میز قهوه اش هم پر از پختنی هاست! او حامی جمهوری اسلامی و در خط مقدم دفاع از آن است. او می گوید: «وظیفه رسانه ها، داد زدن است.» چشمان عمیق او نشانه ای از خشنودی دارند. اتهاماتی نیز به وی هست: میلیونها دلار در خارج مخفی کرده است، قصری در کانادا دارد، افردای برای کشتن وی استخدام شده اند. اما بیشترین شایعه ای که حول وی است این است که او بازجوی سرویس های امنیتی بوده است. آقای شریعتمداری می گوید که همه اینها بی پایه و اساس است. او تائید می کند که در برهه زمانی ای از وی خواسته شده است تا با زندانی ها صحبت کند و اضافه می کند که خوشحال می شد اگر بازجو بود. او می گوید: « در حقیقت اگر من بازجو نبودم، دلیل نمی شود که با کار بازجویان نیز مخالفتی داشته باشم. متسفانه من نمی توانم چنین خدمتی بکنم.» شریعتمداری موقعی که جوان بود، می خواست دکتر شود. او در ایران پزشکی می خواند و به ترویج عقاید آیت الله خمینی کمک می کرد و بازداشت شد و به حبس ابد محکوم شد. پس از آن انقلاب شد و آزاد گردید. اولین ایستگاه وی، سپاه پاسداران بود که هشت سال به عنوان فرمانده در جنگ ایران و عراق خدمت کرد.برخی از اعضای اولیه سپاه شکایت می کنند که انقلاب از مسیر اولیه خود خارج شده است و اینکه رهبری هم منعکس کننده رهبریت سکولار زمان شاه است – فاسد و شیفته قدرت. آقای شریعتمداری مخالف است. او می گوید: « اگر ما نظامی پلیسی بودیم، اجازه آزادی به افرادی که اعتراف کرده اند، نمی دادیم و نمی گذاشتیم که اعترافات خود را منکر شوند.» برای ساعتی، آقای شریعتمداری مودب باقی ماند. اما رفتار متواضعانه اش پس از بحث در مورد مقاله ی اخیر وی در مورد بحرین که می گوید قسمتی از ایران است، تغییر می کند. این یک موضوع خاص حساس است به این دلیل که برای نادیده گرفتن پیام دولت ایران به رهبران عرب منطقه مبنی بر اینکه آنها نباید از چیزی به نام ایران هسته ای بترسند و ایران نمی خواهد انقلاب خود را صادر کند. آقای شریعتمداری به گرد و خاک موجب از مقاله خود، می خندد. او با اشاره به کل خلیج فارس می گوید: « اینها کشورهایی هستند که 200 سال هم ندارند.این کشورهایی هستند که مشروب خوارند و شیخ هایشان [...]» این سخنان، سخنانی است که کمتر از دهان او خارج می شود، مگر اینکه در مورد اسرائیل یا آمریکا حرف بزند. در اردیبهشت گذشته، او در مصاحبه با الشرق الاوسط می گوید: « در مورد تهدیدات خارجی، خداوند به ما خیلی کمک کرده است، چون دشمن ما، بوش، خیلی احمق است. احمقیت او به ما خیلی کمک کرده است.» پس از پایان مصاحبه ما، آقای شریعتمداری دست تکان می دهد،دست می دهد، دست راستش را به نشانه ارادت بر روی قلبش می گذارد و به مهمانانش که ما باشیم، بسته ای پر از روزنامه اش بعنوان هدیه می دهد. شریعتمداری می گوید: « برخی از افراد می پرسند که چرا داد می زنی؟ من می گویم که چرا شما داد نمی زنید؟»

صفحه نخست

عصرايران دو

فیلم

ورزشی

بین الملل

فرهنگ و هنر

علم و دانش

گوناگون

صفحات داخلی

تحلیل نیویورک تایمز از حسین شریعتمداری!