صفحه نخست

عصرايران دو

فیلم

ورزشی

بین الملل

فرهنگ و هنر

علم و دانش

گوناگون

صفحات داخلی

کد خبر ۲۶۴۳۴
تعداد نظرات: ۱۳ نظر
تاریخ انتشار: ۲۲:۳۵ - ۰۹ مهر ۱۳۸۶ - 01 October 2007

ما را چه به «يانگوم»؟

محمدعلي مشكيان‌

 

 

به عادت شخصي و نياز حرفه خبرنگاري هر بار كه از كنار دكه روزنامه‌فروشي‌ مي‌گذرم، بي‌اختيار مي‌ايستم، سرك مي‌كشم تا از روي جلد نشريات، آنهم به طور عمومي از مشهور و غيرمشهور تصويري از فضاي غالب رسانه‌اي كشور از يك سو و از سوي ديگر ميانگيني از ذائقه افكار عمومي مطبوعاتي مردم به دست آورم. بار آخري كه ميخكوب دكه روزنامه‌فروشي محله‌مان شدم اتفاق جالبي برايم افتاد. هرچه تلاش كردم تا نشريه يا مجله‌اي پيدا كنم كه تيتر يا عكسي از يانگوم (بازيگر سريال تلويزيوني جواهري در قصر) نداشته باشد، موفق نشدم. صاحب دكه هم كه انگار متوجه بود و مي‌‌داند كه يك روزنامه‌نگارم با لحن خاصي پرسيد راستي چرا شماها عكس و مطلب از يانگوم چاپ نمي‌كنيد؟ فروشش خيلي خوبه‌ها...

چند روزي اين پرسش و آنهمه عكس از يانگوم در ذهن خبرنگاري بنده بالا و پايين مي‌رفت تا در برنامه خبري تشريح برنامه‌هاي هفته گردشگري شركت كردم كه خبري و گزارشي تهيه كنم. عالي‌ترين مقام مسئول گردشگري كشور در اين جلسه رسمي دعوت از يانگوم را به عنوان يكي از برنامه‌هاي اصلي هفته گردشگري در ايران اعلام كرد.

راستش هر چه با خود كلنجار رفتم تا ارتباط ميان دعوت يانگوم و تقويت زيرساخت‌هاي گردشگري كشور، ساخت هتل و مراكز اقامتي، تسهيلات بين راهي، ارائه طرح ارزان‌سازي سفرهاي داخلي و... را بفهمم راه به جايي نبردم.

نگارنده به عنوان عضوي از خانواده رسانه‌اي كشور كمال احترام را براي سليقه مخاطب قائل است. بسياري از مردم ما طرفدار سريال يانگوم هستند و هيچ خرده‌اي هم به آنها وارد نيست. مهمترين نقش يك سريال تلويزيوني سرگرم‌كنندگي آن است كه <جواهري در قصر> اين نقش را به خوبي ايفا مي‌كند، اما سؤالي كه به ذهن مي‌رسد اين است كه ما به يك شخصيت داستاني تا چه حد اجازه تأثيرگذاري روي <وجوه جدي زندگي> فردي و اجتماعي‌مان مي‌دهيم؟ اصلاً كاري به مضمون اصلي داستان سريال و يا نقدهاي منفي و مثبت درباره آن نداريم و نهايت نتيجه يك سريال سرگرم‌كنندگي و گذران وقت است، ولي اگر قرار است دنبال الگوسازي باشيم بدون شك ما ايرانيان مواريث ارزشمند‌تري از <پزشك قصر كره> در تاريخمان داريم و نمي‌شناسيمشان. اگر قرار است گردشگري كشور را متحول كنيم مسلماً راه‌هاي نرفته زيادي پيش رويمان داريم كه شايد آخرين آنها دعوت از يانگوم باشد.

يانگوم حتي اگر شخصيتي واقعي هم در تاريخ كشورش داشته باشد در نهايت مي‌تواند جمعه‌شب‌ها ذهن ما را به خود مشغول كند، اما اينكه به قول يكي از اساتيد ارتباط جمعي‌ام <تب يانگومي> سراسر شئون زندگي‌مان را در بر گيرد. امري ديگر و قابل تأمل است.

به نظر مي‌رسد كشورهاي ديگري كه از بازيگران مطرح جهاني براي تقويت گردشگري‌شان دعوت مي‌كنند در زمينه توسعه زيرساخت‌هاي گردشگري و تسهيلات گوناگون مؤثر در اين صنعت به اهداف خود رسيده‌اند و بعد از آن به فكر اين گونه دعوت‌ها مي‌افتند ولي ما ظاهراً مي‌خواهيم از آخر به اول برسيم!

ارسال به تلگرام