عصر ایران – "کونور شاپیرو" مقاله نویس ارشد آمریکایی در یکی از نوشته های خود در روزنامه "دیلی آزتک" شهر "سن دیه گو" به طور فرضی یک روز از زندگی جورج بوش رئیس جمهوری این کشور را بدین شرح توصیف کرده است: ساعت 12 ظهر زنگ ساعت به صدا در می آید و بوش روی ساعت می کوبد تا صدا قطع شود. بوش: نمی دونم کدامیک از شما رفقا زنگ ساعت را دستکاری کرده؟ ساعت 12 و نیم با پیژامه سوپرمنش به آشپزخانه می رود. باتلر (سرپرست خدمه های کاخ سفید): صبح به خیر آقای پرزیدنت. افتخار دارم صبحانتونو آماده کنم. بوش: همون صبحونه همیشگی، شکر یادت نره. باتلر دو دقیقه بعد باعجله صبحانه پرزیدنت را برایش می آورد. بوش: متشکرم. هی، به معاونم می گم بهت ترفیع بده. اما نمی دونم با این کاندولیزا چی کار کنم. ساعت یک بعداز ظهر: مشاوران بوش دور او جمع می شوند تا از برنامه امروز آگاهش کنند. اولین مشاور: آقای پرزیدنت، امروز با پوتین دیدار دارید و قرار است در مورد روابط خارجی روسیه و ایران بحث کنید. مشاور دوم: بعد باید یک عکس در کنگره با سربازان بازنشسته بگیرید. بوش: خیل خوب، عکاسیو همین الان انجام بدید. یکی داروی حساسیت منو برام بیاره. ساعت 2 بعد از ظهر: پرزیدنت و سرویس جاسوسی به استقبال پوتین می روند. بوش: ولادی، از دیدنت خوشحالم. پوتین: همیشه دیدار تو مایه خوشحالی منه، کابوی. بوش در مورد روز سختی که پشت سر گذاشته با پوتین صحبت می کند و چند دقیقه ای هم در مورد صبحانه ای که خورده توضیح می دهد. ساعت 3 بعد از ظهر: وقت چرت نیمروزی. ساعت 6 عصر: پرزیدنت خود را برای ادای یک بیانیه آماده می کند و چندین و چند بار حروف الفبا را از بر می خواند، البته با کارت های نشان دار. ساعت 6 و 22 دقیقه: پس از سخنرانی، بمباران سوالی می شود. گزارشگر اول: مستر پرزیدنت، آیا بر سر موضوع ایران با پوتین به راهکار دیپلماتیک رسیدید؟ بوش: آره، آره، رسیدیم. سوال بعدی. گزارشگر اول: ممکنه بیشتر توضیح بدهید؟ بوش: آره، می تونم. اما در اون صورت ازقانون پاتریوت تخطی کردم. (بعد با خودش نخودی می خندد.) سوال بعدی. (قانون پاتریوت به مقامات اطلاعاتی و قانونی آمریکا اجازه می دهد از ابزار لازم برای مقابله با تروریست ها، قاچاقچیان مواد مخدر و مجرمین استفاده کنند. این قانون دست وزارت دادگستری را در شناسایی و خنثی کردن تهدیدات تروریستی باز می گذارد. ) گزارشگر دوم: کابینه شما چه مزایایی را در اختیار سربازان قرار می دهد؟ بوش: می دونی، جواب این سوال هزینه بر است... تنه درختان ... ساقه کرفس... روغن بادوم زمینی. گزارشگر دوم: مستر پرزیدنت، اینا ربطی به سوال من نداره! بوش: گوش کن، من یه روز طولانیو گذروندم. از ساعت 12 و نیم ظهر تا الان بیدار بودم. من و ولادی یه مقداری آمیگو خوردیم که الان داره دلمو هم می زنه. (اینجاست که جای خالی صفحات روزنامه ها را پر می کند.) بوش: خوب بود دوستان، هفته دیگه می بینمتون. 7 غروب: پرزیدنت و فرست لیدی از روی ناچاری برنامه کدبانو را می بینند. 8 شب: پرزیدنت به رئیس ستادش زنگ می زند و می گوید که چون روز پرکاری را پشت سر گذاشته، قصد دارد به تعطیلات رود. رئیس ستاد با احتیاط اعتراض می کند، اما یکبار دیگر با شنیدن عبارت "این یک دیپلماسی کابویی است" سکوت می کند. 9 شب: پرزیدنت قبل از خواب کمی انجیل می خواند و بعد از آن برای بالا بردن هوش خود "گربه ای در کلاه" را مطالعه می کند. این تمام آن چیزی بود که در مورد یک روز کاری برای رهبر دنیای آزاد تصور کرده بودم. درشگفتم که تعطیلات بوش چطور می گذرد؟ لازم به ذکر است، "کونور شاپیرو" یکی از مقامات ارشد علمی – سیاسی آمریکا به شمار می رود.