سر دبیر محترم سایت وزین عصر ایران، برادر جعفر
احتراما به استحضار میرساند، اخیرا برخی از طنزهایی که اینجانب فارو برای انتشار در سایت وزین عصرایران به نگارش درآورده و برای شما میفرستم، منتشر نمیشوند. این مساله تا کنون باعث اعتراض برخی خوانندگان شدهاست و این عزیزان گلایه میکنند که چرا روند انتشار طنزها نامنظم است. جسارتا می خواستم از آن مقام محترم بپرسم چرا همچین میشود؛ یعنی مثلا چرا طنزی که درآن من به مدیر سایت آسوشیتدپرس نامه نوشته بودم از وی خواسته بودم که سایت وزین عصرایران را الگو قرار دهد، به طور کلی سانسور و روانه مکثف شد؟
طنزنویس گرانمایه، فاروی عزیز
پیش از هر چیز بسیار خوشحالم از اینکه فضای همدلی و انتقاد به گونهای در سایت وزین عصرایران پدید آمده است که حضرتعالی به خود اجازه میدهید به اینجانب نامه بنویسید و در مورد سرنوشت مطالبتان اظهار نظر کنید و حتی سوال بپرسید. این نشان دهنده اوج انتقادپذیری اینجانب و جسارت شماست. در مورد سرنوشت مطالبتان نگران نباشید چون هرگونه جرح و تعدیل و حتی حذف کلی مطالبتان، به صلاح خود شماست. مثلا در مورد همان مطلبی که اشاره داشتید، چون ممکن بود از محتوای آن طنز –که طی نامه ای به مدیرِ کم تجربه و جوان آسوشیتد پرس از وی خواسته بودید که سایت وزین عصر ایران را سرمشق و الگو قرار دهد- خدای ناکرده این گونه برداشت شود که شما قصد طعنه زدن به مقامات ایرانی را دارید؛ به صلاح شما و ما بود که مطلب کلا منتشر نشود.
پی نوشت: ضمنا "مکثف" کلمه جالبی نیست، لطفا از "سطل زباله" استفاده کنید.
جناب برادر جعفر
خیلی از پاسخ نامه شما خوشحال شدم. درباره نکته اول که به اوج انتقاد پذیری خودتان اشاره کرده بودید میخواستم عرض کنم که اگر خاطر شریف باشد، روزهای اول همکاری شما دائما میگفتید "ما مخلص شمائیم"، "نوکرتم به خدا"، "خدمتگذارتم"... واز این حرفها؛ حالا چطور شده که همچین شدید؟
دیگر اینکه اولا نامه بنده به مدیر آسوشیتد پرس و دعوت از وی برای الگو قرار دادن سایت وزین و حرفهای و زیبای عصرایران هیچ ربطی به نامه مقامات محترم به ساکوزی و نیز تقاضای برگزاری انتخابات آزاد در آمریکا با نظارت ایران، نداشت. ثانیا گیریم که داشته باشد، آیا شما فکر میکنید مقامات محترم تحمل یک انتقاد طنزآمیز را ندارند؟ آیا شما نمیدانید که در همین نمایشگاه مطبوعات امسال از منتقدین دولت توسط دولت تقدیر شد و به منتقدان جایزه دادند؟
پ.ن: ضمنا به نظر من "سطل آشغال" هم به اندازه "مکثف" جالب نیست. لطفا از بکار بردن آن خودداری فرمایید!
آقای فارو
چون وقتِ کافی برای سوال و جواب با پرسنل عصرایران را ندارم، خیلی خلاصه پاسخ شما را میدهم:
1- من درست به خاطر ندارم که روزهای اول به شما چه گفتم؛ ولی اگر واقعا هم با شما "چاکرم... مخلصم" گفته باشم، تعارف بوده و شما نباید جدی بگیرید. من برخی از همین مقامات محترم را میشناسم که موقع انتخاب شدن، به همه از این حرفها میگویند، اما بعدش یکجور دیگر رفتار میکنند؛ چه برسد به من که هیچوقت از طرف کسی انتخاب نشدهام.
2- ما در عصر ایران موظف به رعایت تمام خطوط قرمز، نارنجی و زرد هستیم و از آنجائیکه تشخیص این خطوط سخت است، احتیاطا تمام مطالبی که احتمال دارد از این خطوط رد شوند را حذف میکنیم.
3- در مورد انتقادپذیری دولت و اعطا جایزه به منتقدان هم درست نوشتهاید منتها باید توجه داشته باشید که منتقدانی که دولت به آنها جایزه داد افراد نظیر آقایان شریعتمداری و انبارلویی بودند. العاقل یکفی باالاشاره!
ضمنا: مکثف یا سطل آشغال از نظر من چندان فرقی ندارند و فقط از لحاظ ادبی تذکر دادم که بجای مکثف از سطل زباله استفاده کنید.
برادر جعفر
اولا که لازم نیست به رخ من بکشید که رئیس عصرایران شما هستید و این کار آدمهای عقدهای است که در زبان و بیان خودشان را چاکر و مخلص و خاک پا و خدمتگزار معرفی میکنند اما در عمل طوری رفتار میکنند که انگار صاحب همه چیز هستند و حتی از یک سوال کوچک هم ناراحت میشوند.
ثانیا به نظر میرسد که شما نسبت به جناب آقایان شریعتمداری و انبارلویی بغض و کینه دارید که از اعطای جوایز بهترین منتقدان به آنها عصبانی هستید. من از قول آنها و همچنین آقایان احمدینژاد و صفارهرندی به برادر جعفر میگویم از این جوایز عصبانی باش و درعصبانیت بمیر!
ثالثا: رئیس یک سایتِ درپیت بودن اینقدر افاده ندارد!
پ.ن: در مورد مکثف و سطل زباله هم من نظر خاصی ندارم. مهم کاربرد آنهاست والا اسامی به خودی خود ارزشی ندارند.
آقای به اصلاح فارو
اولندش که درپیت، فارو و نوشتههایش هستند نه عصر ایران! ثانیا چطور شد عصر ایران تا همین دیروز "سایت وزین عصر ایران" بود، اما از امروز شد درپیت؟!
ثالثندش من خیلی بیجا بکنم که نسبت به این عزیزان بعض و کینه داشته باشم و شما هم غلط میکنی که به من و احتمالا کسانی که این نامه را کنترل میکنند اینطور القا کنی که من با این دولت عزیز و انتقادپذیر و منتقدان بزرگوار آن مشکل دارم. اینجانب که حتی از انتشار مطلبی که ممکن بود از آن بوی انتقاد نسبت به نامههای مقامات دولتی استشمام شود جلوگیری کردم، چطور ممکن است که اهل این اتهامات فارو باشم؟
در ضمن من هم نسبت به مباحث بوجود آمده در مورد مکثف و سطل آشغال ارتباط بین لفظ و معنا هیچنظری ندارم و چنانچه هر مفهوم کنایی و یا طنزآمیزی متوجه آنها باشد تمام تقیرات متوجه این فاروی لامصب است.
جعفر!
چرا تهمت میزنی؟ من کی القا کردم؟ تو خودت با لحن تمسخرآمیزی نوشتی که منتقدانی که از دولت انتقاد کردهاند جنابان آقایان شریعتمداری و انبارلویی بودهاند!
این ماجرای مکثف و سطل زباله و اصالت تسمیه هم هیچ دخلی به من نداره. خودت شروع کردی. لامصب هم جد و آبائته!
اوهوی فارو!
حرف دهنتو بفهم ها. حالا من رو بهت دادم، پررو نشو! ...
جعفر، من یه ما...
...
(انتشار ادامه این نامهها به خاطر عدم رعایت عفت عمومی مقدور نیست!)