عصرایران - "چقدر برای فرزندان مان وقت می گذاریم؟" این سؤالی است که اگر به موقع به آن پاسخ مناسب ندهیم، شاید بعدها پشیمان شویم.
آیا مشغله کاری زیاد را دلیل یا بهانه ای برای وقت نگذاشتن برای فرزندان مان کرده ایم؟
آیا این سخن که من فرزندم را در بهترین مدرسه ثبت نام کرده ام یا از صبح تا
شب برای او تلاش می کنم، می تواند توضیح مناسبی برای عدم تخصیص وقت به
فرزندان باشد؟
بودن ما با فرزندان مان ، چه آثار دارد و همچنین وقت نگذاشتن مان برای آنها؟
چگونه می توانیم برنامه خود را طوری تنظیم کنیم تا فرزندان مان از مهر پدری یا مادری ، بهتر بهره مند شوند؟
آیا خاطره یا تجربه ای در این باره دارید تا آن را با دیگران در میان بگذارید؟
قدیم ها اوضاع چطور بود؟ پدر و مادرهای ما چه تعاملی با ما داشتند؟
اگر هنوز پدر یا مادر نشده اید،درباره پدر و مادر خودتان بگویید. آیا برای شما وقت می گذارند؟
در سنین مختلف، نیاز فرزندان به حضور پدر و مادر در کنار خودشان چگونه است؟
راستی آیا با بچه های خود بازی هم می کنید؟ در درس ها کمک شان می کنید؟ مشورت چی؟
این ها سوالات بسیار مهمی هستند که پاسخ ما به آنها می تواند "سرنوشت" فرزند یا فرزندان مان را به کلی تغییر دهد.
"کافه گفت و گو"ی عصرایران، امروز با این موضوع باز است. خیلی دوست داریم نظرات شما را بدانیم . لطفا در این بحث بسیار مهم که خیلی هایمان نادیده اش می گیریم ، شرکت کنید و دانش و تجربه تان را با بقیه به اشتراک بگذارید.
"کافه گفت و گو" تا ساعت 14 امروز ، برای گفت و گوهایتان باز است.