عصر ایران- همین چند سال پیش بود که از عرضه قهوه در برخی کتاب فروشی ها جلوگیری شد. با این استدلال که «تداخل صنفی» است. چون کافه ها یا کافی شاپ ها برای خود صنف و اتحادیه دارند و کتاب فروشی ها نیز جداگانه.
سراغ روزنامه فروشی ها نرفتند چون اگر سیگار و آب معدنی و آدامس نفروشند امورشان با سهم اندک فروش نشریه نمی گذرد و در واقع اجازه فروش تنقلات، یارانه ای است که به دکه داران داده می شود.
فروش عینک در مطب چشمپزشک اما دیگر چه صیغه ای است؟ پزشکی که برای عمل جراحی دست کم دو تا سه میلیون تومان دریافت می کند- مستقیم از بیمار یا از طریق بیمه و دست شان هم واقعا درد نکند که بینایی را باز می گردانند یا بینایی بهتر را به ارمغان می آورند- و بابت ویزیت بعد ازعمل هم پول دریافت می کند چرا باید در مطب عینک بفروشد؟!
عینک فروشی یک شغل است. صنف و اتحادیه دارد. بابت مغازه عوارض و مالیات و برای پرسنل حق بیمه می پردازند.
مشتریان هم برای اطمینان بیشتر می توانند بعد از دریافت عینک دوباره به پزشک خود مراجعه کنند و از این حیث هم جای نگرانی نیست.
فروش عینک در مطب چشم پزشکی به وجهه پزشک هم لطمه می زند. برندی که با حذاقت در جراحی به دست آمده است.
این قفسه ها را خالی کنید. کتاب ها و جزوه های مرتبط را بگذارید. بگذارید عینک فروش ها عینک بفروشند.