سبزپرس – دبیر شبکه تشکل های سازمان های غیردولتی زیست محیطی استان آذربایجان غربی و مدیر عامل جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست ، با ارسال یک نامه خطاب به فاطمه واعظ جوادی، نسبت به سیاست های سازمان حفاظت محیط زیست در دریاچه ارومیه هشدار دادند و از او خواستند که به داد این دریاچه برسد . متن این نامه به شرح زیر است :
سرکار خانم دکتر جوادیریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست کشور و مشاور محترم رئیس جمهور بعد از گذشت یک دهه از برنامه ها و سیاست های دولت در راستای حفاظت و حمایت از محیط های تالابی و زیستی کشور، همه روزه شاهد از بین رفتن تالاب ها و محیط های زیستی و طبیعی کشورمان که از نظر ملی و بین المللی حائز اهمیت هستند بوده ایم.
تالاب بختگان در فارس، دریاچه هامون در سیستان و بلوچستان، تالابهای یادگارلو، حسنلو و درگه سنگی (که درگه سنگی به همت یکی از سازمان های غیردولتی محلی احیاء شد) و دریاچه ارومیه در آذربایجان غربی، تالاب استیل در جلفا، میانکاله در شمال کشور و ده ها تالاب دیگر که به دلیل سیاست های مدیریتی کشور در امر محیط زیست یکی پس از دیگری در حال نابودی و یا به کلی از بین رفته اند و این موضوع تنها به تالاب های کشور ختم نمی شود.
نابودی جنگل های بلوط زاگرس، قطع درختان، آلودگی های آب، هوا و خاک و... که دامن طبیعت این مرز و بوم را گرفته است. آیا این است معنی توسعه پایدار و حفظ طبیعت برای آیندگان؟
چه بسا برنامه های ملی و بین المللی نیز در همین راستا تعریف و در حال اجراست. (پروژه بین المللی حفاظت از تالاب های کشور) ولی آنچه که با تمام توان خود کمر بر نابودی محیط زیست این مرز و بوم بسته تنها سیاست های دولتی نیست؛ بلکه دخل و تصرف های سودجویان نیز مهم تر جلوه می کند.
در حالي كه بحران زيستمحيطي درياچه اروميه به اوج خود رسيده و محافل گوناگون از وقوع فاجعهاي بزرگ خبر ميدهند، همچنان اين تالاب بخت برگشته از سوي نهادهاي گوناگون، مكاني براي تخليه پسابهاي خطرناك صنعتي نیز شده است.
پارك ملي درياچه اروميه كه به دليل ويژگيهاي منحصر به فرد خود در فهرست زيستگاههاي جهاني يونسكو به ثبت رسيده، امروزه به مكاني براي جبران كاستيها و ناكارآمدي برخي مديريتهاي منطقهاي تبديل شده است.
در اهميت اين درياچه همين بس كه بنا بر هشدار كارشناسان، هر گونه بحران زيستمحيطي همچون خشك شدن آب درياچه، كل منطقه شمال غرب كشور را به شورهزاري خشك و بيآب و علف تبديل خواهد كرد.
با اين شرايط تالاب بينالمللي درياچه اروميه اين روزها به مكاني براي دفع پسابهاي خطرناك شيميايي كارخانجات تبديل شده و در کمال ناباوری می شنویم که انتقال پساب های بسیار آلوده و خطرناک یک کارخانه تولید شیشه در شهرستان مراغه به دریاچه ارومیه به پیشنهاد و دستور مدیرکل سازمان حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی، صورت گرفته است. قطع سهم بیولوژیکی آب دریاچه، خشکسالی های پی در پی کافی نبود؛حال باید آلاینده های محیط زیست را نیز به لیست بالا و بلند عوامل نابودی دریاچه ارومیه اضافه کرد.
سازمان های غیردولتی زیست محیطی استان آذربایجان غربی ضمن محکوم کردن تمام تصمیماتی که منجر به نابودی دریاچه ارومیه و محیط زیست کشور می شود، از حضرتعالی درخواست رسیدگی فوری و اقدام موثر در این مهم را دارند. باشد که مانند همیشه طبیعت آذربایجان غربی (به خصوص دریاچه ارومیه) مورد مهر و لطف شما قرار گیرد. سبز باشید.
مهدیه مصطفی پورشاددبیر شبکه تشکلهای زیست محیط آذربایجان غربیو مدیرعامل جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست