صفحه نخست

عصرايران دو

فیلم

ورزشی

بین الملل

فرهنگ و هنر

علم و دانش

گوناگون

صفحات داخلی

کد خبر ۶۵۵۰۲۰
تعداد نظرات: ۷ نظر
تاریخ انتشار: ۱۳:۵۶ - ۰۲ اسفند ۱۳۹۷ - 21 February 2019

مهدی شادمانی؛ گلادیاتور امید

خیلی وقت‌ها در این جنگ نابرابر، سرطان به راحتی از پس آدم‌ها بر می‌آید. در همان روزهای اول، در همان ماه‌های ابتدایی. سرطان عاشق آدم‌هایی است که زود تسلیم می‌شوند.

عصرایران؛ مصطفی داننده- این روزها بسیاری از ما با ناامیدی دست به گریبان هستیم. منتظریم یک اتفاق بیفتد تا ناامیدی‌مان را داد بزنیم. در صف گوشت و مرغ، در دانشگاه، در محل کار و ...

آغوش‌مان را باز کرده‌ایم تا ناامیدی حسابی بغل‌مان کند. در میان موج ناامیدی اما می‌خواهم از روزنامه نگاری بنویسم که امید را بغل کرده است.

مهدی شادمانی  روزنامه نگار خوب ورزشی، چند صباحی است که به جنگ سرطان رفته است. آنهم یک سرطان عجیب و غریب به نام «سارکوم». سارکوم نوعی از سرطان است که پزشکان می‌گویند دلیل ابتلا به آن ناشناخته است.

جنگ با سرطان، سخت است. سخت‌تر از آنچه که تصور می‌کنیم، چیزی شبیه جنگ گلادیاتورها.

خیلی وقت‌ها در این جنگ نابرابر، سرطان به راحتی از پس آدم‌ها بر می‌آید. در همان روزهای اول، در همان ماه‌های ابتدایی. سرطان عاشق آدم‌هایی است که زود تسلیم می‌شوند.

مهدی شادمانی اما از آن گلادیاتورهای جان سخت است. او مثل «ماکسیموس» با بازی « راسل کرو» در فیلم گلادیاتور، می‌جنگد و امید را فریاد می‌زند.

آدمی با دیدن امید، مهدی شادمانی، جان دوباره می‌گیرد. واقعا ما برای چه چیزهای مسخره‌ای ناامید می‌شویم و حس پوچی تمام زندگی ما را اشغال می‌کند.


مهدی شادمانی در جمع بچه‌های تیم رسانه ورزش

در دانشگاه زندگی، مهدی شادمانی ، استاد امید است. از آن استادها که شاگردها برای کلاس برداشتن با او سر و دست می‌شکنند. خیلی از ما که به ملاقات او می‌رویم، مثلا می‌خواهیم به مهدی امید بدهیم. به او بگوییم در کنارش هستیم. راستش را بخواهید وقتی از خانه شادمانی بیرون می‌آییم، پر از امیدی هستیم که او به ما داده است. پر انرژی‌های مثبت. پر از شور زندگی.

"پسرخاله" شخصیت محبوب فیلم سینمایی « کلاه قرمزی و پسرخاله» دیالوگ معروفی دارد که در آن به کلاه قرمزی که حسابی از آقای مجری و کار در تلویزیون ناامید شده است می‌گوید:« یه مورچه اگر صد دفعه دونش بیفته....صد دفعه برش می داره...واسه چی؟واسه این که امید داره»

برای آنهایی که با امید روی ناامیدی را کم کردند، لانس آرمسترانگ دوچرخه سوار معروف آمریکایی هم مثال خوبی است.

دکتر ریوز پزشک معالج آرمسترانگ در مورد شانس بهبودی او گفته بود « ما به لنس گفته بودیم ۲۰ تا ۵۰ درصد شانس بهبودی دارد تا به او امید بدهیم. اما با این نوع سرطانی که او دارد و با توجه به اشعه ایکس و آزمایش خون گرفته شده، باید گفت تقریباً هیچ امیدی وجود ندارد».

آرمسترانگ اما با دوچرخه به جنگ سرطان رفت و در نهایت در سال 97 رسانه‌ها تیتر زدند که او سرطان را شکست داده است.

بیاییم در میان گرانی گوشت مرغ در میان پراید 45 میلیونی، امید را جدی بگیریم.

ارسال به تلگرام