صفحه نخست

عصرايران دو

فیلم

ورزشی

بین الملل

فرهنگ و هنر

علم و دانش

گوناگون

صفحات داخلی

کد خبر ۶۶۳۹۵۹
تعداد نظرات: ۱۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۰:۰۷ - ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۸ - 22 April 2019

چرا همیشه فکر می‌کنیم سرمان کلاه رفته است؟

الان مردم سیل زده بر این باور هستند که اگر این کالاها را نگیرند، دیگران آنها را می‌برند و دست آنها خالی می‌ماند.

عصرایران؛ مصطفی داننده- دوستان هلال‌احمر تعریف می‌کردند وقتی به به آوارگان میانماری در اردوگاهی در بنگلادش کمک می‌کردند و این آورگان، برای دریافت کمک چنان صف ایستاده بودند که گویی آنها را با شاقول مرتب کرده‌اند. این تجربه برای اعضای هلال احمر ایران در ترکیه و چند کشور آفریقایی تکرار شده است.  

آنها می‌گفتند در همان اردوگاه، ما یک میانماری را ندیدیم که برای دوبار، آذوقه و کمک دریافت کند. این رفتار اما در برخی مناطق سیل‌زده ایران قابل مشاهده نیست. در برخی مناطق سیلزده دیده شده برخی به نام سیلزده، تلاش می کنند بیشترین حجم از کمک ها را دریافت کنند و در این زمینه با هم رقابت دارند. در برخی از چادرها دیواری از کنسرو ساخته شده است. بخشی از خانواده‌ها چندین بسته غذایی ماهانه دریافت کرده‌اند و همچنان مشتاق هستند که کمک‌های بیشتری را به محل زندگی خود ببرند.

این رفتارها نشانه چیست؟ چرا آوارگان میانماری، به اندازه نیاز خود کمک دریافت می‌کنند اما برخی سیل زدگان ایرانی، بدون توجه به نیاز واقعی خود کمک‌ها را می‌گیرند ولو این که هیچ وقت از آنها استفاده نکنند.

راز این را می‌شود در بی‌اعتمادی جستجو کرد. بخشی از مردم بر این باور هستند که اگر دیر بجنبند سرشان کلاه خواهد رفت. درجریان گرانی کالاها در سال گذشته به خوبی شاهد این رفتار بودیم. بخشی از مردم با سرعت برق و باد به فروشگاه‌ها می‌رفتند و کالاهای مختلف مثل رب و پوشک را می‌خریدند تا در آینده کلاه سرشان نرود.

الان هم بخشی از مردم سیل زده بر این باور هستند که اگر این کالاها را نگیرند، دیگران آنها را می‌برند و دست آنها خالی می‌ماند و این حاصل یک تجربه تاریخی در ایران است.

همیشه فکر می‌کنیم اگر از این امکان‌ها استفاده نکنیم، فرد دیگری از آن استفاده خواهد کرد و سر ما بی کلاه می‌ماند. در مواقع این‌چنینی به هم نوع‌های خود چندان فکر نمی‌کنیم. فکر نمی‌کنیم وقتی ما چندین بسته کمک را دریافت می‌کنیم شاید به دیگران حتی یک بسته هم نرسد. شاید وقتی ما تمام پوشک‌ها را بخریم شاید به بچه‌های دیگر پوشک نرسد.

در این نوشتار قصد محکوم کردن خانواده‌هایی که از کنسرو پشته ساخته‌اند را نداریم. شاید آنها بگویند که حق دارند. شاید آنها دیده‌اند اگر نجبند سرشان کلاه می‌رود و این نشان بی‌اعتمادی در جامعه ماست و باید فکری به حال آن کنیم.

باید بی‌اعتمادی را محکوم کنیم. باید به این فکر کنیم چرا به اینجا رسیده‌ایم و بخشی از مردم به هم و به حکومت اعتماد ندارند. چرا فکر می‌کنند اگر این کمک‌ها را نگیرند ممکن است در جایی دیگر خرج شود.

چه اشکال دارد هلال احمر بگوید کمک‌های دریافتی مردم در کجا خرج شده است. شفاف سازی اولین گام اعتمادسازی است. در زمان جنگ به مردم هرچه در توان داشتند با فراغ بال به جبهه‌ها کمک می‌کردند چون می‌داستند کمک‌های‌شان دقیقا به دست رزمنده‌ها می‌رسد. در جبهه‌ها نیز همه به انداز نیاز خود از این اقلام اهدایی استفاده می‌کردند چون می‌دانستند هم‌رزمان‌شان هم به این کالاها احتیاج دارند.

ما احتیاج به یک اعتمادسازی بزرگ درجامعه داریم. اگر این اعتمادسازی شکل نگیرد؛ بی‌اعتمادی انسانیت را قربانی خواهد کرد.

 

ارسال به تلگرام
انتشار یافته: ۱۱
در انتظار بررسی: ۲۸
غیر قابل انتشار: ۶
صالح
۱۳:۰۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
آقای داننده عزیز تجربه به ما نشان داده هر چه را نگرفتی دیگه نمیبینی
علی
۱۱:۵۹ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
با سلام
در دراز مدت رفتار فرزندان یک جامعه به حاکمان بیشتر شبیه میشود تا به پدر ومادرشان
مهدي
۱۱:۲۴ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
چرا بايد اعتماد كنيم وقتي رئيس جمهور ميگه دلار نخريد از چهار هزار تون گرون تر نميشه بعد در عرض سه ماه ارزش پول ملي پنج برابر سقوط ميكنه
Rojan
۱۱:۲۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
نمی دونم کی گفته ولی خوب گفته: الناس علی دین ملوکهم
ناشناس
۱۰:۵۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
جدای از این مباحث ولی اون ها که رفتند و خریدند با این نرخ های امروزی واقعا کار خوبی کردند.
ناشناس
۱۰:۴۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
ما هر روز تو صف نذری این چیزا رو تمرین میکنیم.
پاسخ ها
ناشناس
| |
۱۱:۳۷ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
چه ربطی داره، من در طول عمرم یک بار در صف نذری نایستاده ام ( به خاطر وسواس نه چیز دیگر) اما در زمان ثبت نام یارانه به حرف آقای روحانی گوش کردم و ثبت نام نکردم بعد پشیمان شدم چون به حرف مسئولین نمیشه اعتماد کرد
ناشناس
۱۰:۳۹ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
عصر ايران ما تنها مردمان در اين جهان هستيم كه از فرداي خود هيچ اطمينان و خبري نداريم بنابرين ، بنا را بر بي اعتمادي به آينده گذاشته ايم و بر مبناي آن رفتار مي كنيم و تجربه هم همواره ثابت كرده اين بي اعتمادي را بيراه نيست
علی
۱۰:۱۹ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
آقای داننده عزیز کار از این حرفها گذشته.اخلاقیات در جامعه از کما خارج نشده ،مرد.در هر جامعه ای مردم به سیاق حاکمان خود هستند و مردم تجلی حاکمان خود هستند.
پاسخ ها
ناشناس
| |
۱۰:۳۵ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
دوست عزیز من فکر کنم این ارتباط دوطرفه است. یعنی حکام و مردم تجلی یکدیگر هستند
علی
۱۰:۱۵ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
حالا این که چیزی نیست من خودم تو زلزله کرمانشاه بودم دیدم مردم از شهرهای دیگه ای که اصلا زلزله نیومده بود میومدن پتو چادر وکنسرو می گرفتن به خود زلزله زده های بیچاره نمی رسید ! الناس علی دین ملوکهم
تعداد کاراکترهای مجاز:1200