عبدالرئوف الریدی نماینده مصر در سازمان ملل از سال 1984 تا 1992 در مصاحبه با روزنامه نیویورک تایمز از احتمال بروز جنگ داخلی در لبنان خبر داد و گفت: کشورهای عربی باید مذاکره با ایران را در پیش بگیرند و این مساله را پایان دهند.
الریدی در حال حاضر، رییس شورای روابط خارجی مصر است که متن کامل مصاحبه او را با روزنامه مذکور می خوانید:
عبدالرئوف الریدی: از نظر من تمام این مسایل قابل تامل و خطرناک هستند زیرا هر یک از آنها به دیگری ربط دارد. اجازه دهید از لبنان شروع کنیم که در آستانه آغاز جنگ داخلی است. در این مورد ایران نیز درگیر است و با حمایت از حزب الله به عنوان اهرمی برای فشار به آمریکا استفاده می کند. در عراق نیز ایران از شیعیان برای نمایش قدرت خود مقابل آمریکا بهره می برد و عمدتا باعث شکاف بین دو گروه عمده سنی وشیعه شده است که قبلا وجود نداشت.
بله چون پیش از سرنگونی صدام حسین با وجود اعدام تعداد زیادی از شیعیان، هیچگونه درگیری پیش نیامد و حتی بعد از آن هم ازدواج جوانان شیعه و سنی ادامه داشت. هیچکس هم متوجه تفاوت ایده آنها نمی شد، اما به هر حال اختلاف در پایان دوره او شکل گرفت.
بله، او معضل اصلی بود و هم اکنون شیعه ها به دست سنی ها کشته می شوند و سنی ها نیز شیعه ها را می کشند. شیعه ها در توجیه کار خود می گویند که شما سنی هستید و باید بمیرید و سنی ها هم ادعا می کنند که شما شیعه هستید و باید بمیرید. اوضاع به حدی خراب شده که حتی کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل گفته است مردم عراق زمان صدام حسین امنیت بیشتری داشتند. این طور نیست؟
بله، آمریکا هم به نحو بدی در عراق گیر افتاده و به دنبال راهی برای خروج آبرومندانه از آنجاست و یافتن روشی قابل اتکا، سخت تر از گذشته است.
عراق در آستانه جنگ داخلی جدی است و لبنان نیز رو به جنگ داخلی گذاشته است و برای ممانعت از بروز چنین امری باید دست به کار شد. تصور کنید یک خودرو رو به صخره در حال حرکت است. چه کسی می تواند خودرو را متوقف کند؟
امر موسی رییس اتحادیه عرب در حال حاضر به لبنان رفته و با احزاب مختلف مشغول مذاکره است. به نظر من اتحادیه عرب باید با ایران صحبت کند. زیرا ایران در حال حاضر یک قدرت، یک عامل تعیین کننده و نیروی قابل اتکا در میان خاورمیانه و ملت های عرب است. به نظر من برای یافتن راه حل اساسی، صحبت با ایران الزامی است.
بله، موافقم. حتی زمانی که من در ماه اکتبر (اواسط مهرماه) در نیویورک بودم، در مورد
عراق بحث کردیم و همانجا به الزام مذاکره آمریکا با ایران اشاره کردم.
سوریه هم نقش مهمی در لبنان دارد زیرا اگر به نقشه جغرافیایی این کشور هم نگاه کنید لبنان بخشی از آنجاست. لبنان از همه جهت جز جنوب توسط سوریه محاصره شده است. سوریه هم از هر لحاظ در لبنان نفوذ دارد. اما سوریه هم وابسته به ایران است. بین سوریه، مصر و عربستان سعودی هم ائتلاف وجود داشت. این ائتلاف سه جانبه نیز در جریان جنگ عراق و کویت در سال 1990 به نیروهای آمریکایی کمک کردند تا کویت آزاد شود. حالا سوریه جبهه خود را تغییر داد و رو به ایران آورده است.
هر چند ایران قبلا در سیاست های عرب عامل اساسی نبود و حتی اگر به جنگ های داخلی سال های 1958 و 1659 لنبان نگاه کنید، باز می بینید ردپایی از ایران دیده نمی شد.
اما حالا ایران نقش اساسی بازی می کند و نمی توانید به واسطه نزدیکی این کشور با سوریه، آنرا در امور لبنان دخالت ندهید زیرا بدون ایران، سوریه در منطقه منزوی خواهد شد.
این یک بعد قضیه است. دقیقا نمی توان به تمام جزییات نقش ایران اشاره کرد اما نکته قابل ملاحظه این است که هیچکس به آغاز جنگ داخلی در لبنان تمایل ندارد و نمی دانیم حزب الله را چگونه آرام کنیم و لزوم مذاکره دیگران با ایران یا عربستان و مصر با این کشور همین جا مشخص می شود.