صفحه نخست

عصرايران دو

فیلم

ورزشی

بین الملل

فرهنگ و هنر

علم و دانش

گوناگون

صفحات داخلی

کد خبر ۸۶۸۹۶۹
تعداد نظرات: ۲۱ نظر
تاریخ انتشار: ۰۱:۳۲ - ۱۵ آذر ۱۴۰۱ - 06 December 2022

برزیل 2022؛ رقصنده با توپ مثل برزیل 1970

پیروزی دیشب برزیل در برابر کره با ارایه یک بازی زیبا بهانه‌ای است تا یادآور شویم "تیته" در تصمیمی تحسین‌برانگیز برآن شده همان تاکتیک سال 1970 را به اجرا گذارد.

   عصر ایران؛ امیر حسن خدیر - با شروع دور حذفی جام جهانی 2022 خلق شگفتی‌ هم به پایان رسید و نوبت برآورده شدن انتظارات است. چه، تیم‌های بزرگ یکی پس از دیگری ترکیب 8 تیم‌ پایانی را مشخص می‌کنند؛ جمعی که با اضافه شدن احتمالی اسپانیا و پرتغال کامل می‌شود.

 

   هرچند حذف تیم بزرگی مثل آلمان از جام در پایان مرحله گروهی و برای دومین دورۀ پیاپی باز هم مایۀ شگفتی است و البته صدرنشینی مراکش در گروهی که تیم های دوم و سوم جام قبل حاضر بودند. همان مراکشی که در دوره پیش از ایران شکست خورد و در نهایت در گروه، چهارم شد.


   این نوشتار اما دربارۀ جذاب‌ترین تیم جام جهانی است: برزیل. تیمی که دیشب کره را گل‌باران کرد تا در پی شکست با نتیجۀ 4 بر یک به خانه بازگردد.

  بهانۀ نوشته هم این است که "تیته" در تصمیمی تحسین‌برانگیز برآن شد تاکتیک سال 1970 را به اجرا گذارد. برزیلی که تنها در بین مردمان این سرزمین وسیع، محبوب نبود بلکه در سراسر جهان نماد زیبایی فوتبال به حساب می‌آمد.

       24 سال گذشت تا در سال 1994 قهرمان جهان شدند و باز 8 سال بعد در 2002 همان افتخار را تکرار کردند اما آن برزیل کهکشانی 1970 کجا که "تیم مریخی‌ها" لقب داشت و برزیل‌های قهرمان بعدی کجا؟ شگفت این که تیم های 1982 و 1986 هم از تیم‌های قهرمان بعدی زیباتر بازی می‌کردند و محبوب‌تر بودند.

   کاش گزارش‌گر بازی دیشب (که تصویر و‌ صدای تکراری او به سبب حضور مستمر هر شب بر لذت بردن از تماشای مسابقات سایه انداخته) یادی هم می‌کرد از زیبایی‌ها و هیجان‌ها در آن سال (1986) و به این بهانه دست‌کم از گزارش ماندگار زنده‌یاد بهرام شفیع (برزیل - فرانسه). چون وقتی صحبت از برزیل است در وهلۀ اول زیبایی فوتبال به رخ کشیده می‌شود اگرچه تلویزیونی که درآمد هنگفتی از جام جهانی قطر داشته به خود حق می‌دهد رقص سامبای بازیکنان برزیل را پس از به ثمر رساندن گل سانسور کند. ( علی مغانی البته در شبکۀ یک از آن گزارش گفت و از بهرام شفیع یاد کرد که جای تقدیر دارد).

 
  به 1970 بازگردیم. تیم آن سال تنها یک بازیکن معمولی داشت: دروازه‌بانی به نام فیلیکس. بقیه اما همه فوق‌العاده بودند و با هارمونی خاصی بازی می‌کردند. سیستم آن تیم هم 4-2-4 بود و حالا تیته در این جام جهانی به همان سیستم بازگشته است.

  
  در آن آرایش تیمی 4 دفاع را می‌دیدیم: کارلوس آلبرتو راست بازی می‌کرد و چپ هم صحنه هنرنمایی اورالدو بود و در مرکز بریتو و پیتزا قرار گرفته بودند. از 2 هافبک یکی آزاد بود (به نام جرسون) و دیگری عقب‌تر بازی می‌کرد (کلودو آلدو/ هم‌بازی پله در سانتوس که به تهران آمده بود) و بعد نوبت به 4 فوروارد می‌رسید: دو گوش راست و چپ جرزینهو و رِوِلینو ( کاپیتان برزیل در 1978) بودند و دو مهاجم دیگر هم توستائو (‌زنندۀ اولین گل در ورزشگاه بزرگ آزادی در 29 اسفند 1350 خورشیدی در روزی بارانی و در مقابل پرسپولیس با پیراهن کروزیرو) و البته پله افسانه‌ای.  هم او که اکنون در بستر بیماری است و دیشب دیدیم بازیکنان برزیل در پایان بازی با کره با نوشته‌ای با تصویر و نام او عکسی به یادگار گرفتند تا ببیند و در جدال با سرطان نیرو بگیرد. باری، آن برزیل تیمی بود که وقتی انگلیسی‌ها تنها با اختلاف یک گل به آنها باختند -با این که مدافع عنوان قهرمانی بودند- به خود می‌بالیدند.


  در آن سیستم پله همه جا بود: از نوک حمله کاذب تا یک خط به عقب. همان وظیفه اکنون به دوش نیمار است.  تیته در جام جهانی 2022 دقیقا همان سیستم را برای برزیل انتخاب کرده است با 4 فوروارد: رافینیا و وینیسیوس دو گوش‌اند به اضافۀ نیمار و ریچارلیسون.

  چنانچه اشاره شد نقش پله به نیمار محول شده است. برزیل با همین سیستم در فینال ایتالیا را 4 بر یک در هم کوفت. دو هافبک دفاعی آن هم دقیقا مانند 1970 پشت چهار مهاجم اند. کاسمیرو دفاعی‌تر و پاکه‌تا جلوتر. هر دو هم در این جام گل زده‌اند و  گل‌زنی دو‌ هافبک دفاعی هنری است که تنها از برزیلی ها برمی‌آید. در سال 1970 هم هر دو هافبک دفاعی گل زدند. کلودو آلدو به اوروگوئه در نیمه نهایی و جرسون به ایتالیا در فینال.

   
  از ویژگی‌های بارز برزیل این است که در تمام سال‌هایی که به قهرمان جهان رسیده با وجود برخورداری از بازیکنان بسیار بزرگ بر محور یک بازیکن چرخیده است البته با حمایت ستاره های دیگر خود. چندان که در سال‌های 1958، 1962 و 1970 بر محور پله و البته در سال 1958 دیدی، واوا‌، زاگالو و گارینشا با او کاملا هماهنگ بودند و در 1962 آماریلدو نیز اضافه شد و در 1970 جرزینهو‌، رولینو‌، توستائو‌، جرسون و کارلوس آلبرتو ... تا می‌رسیم به 1994 که  روماریو محور تیم بود البته با هماهنگی به‌به‌تو. در 2002 هم با محوریت رونالدو و هماهنگی ریوالدو و رونالدینیو هنرنمایی کردند.


  درست است که برزیل کنونی نشان کمی از فوق ستاره‌های قبل دارد و ستاره‌های 2022 از کیفیت عالی بازیکنان 1970 برخوردار نیسیتند اما تیته تا این‌جا نشان داده با نوستالژی 1970 تیم را روانۀ میدان می‌کند. (یکی از دلایل محبوبیت فوتبال برزیل در ایران هم این است که پخش مستقیم تلویزیونی از سال 1970 شروع شد که برزیل را با خاطرۀ بازی‌های زیبا در اذهان ایرانیان حک کرد. البته تنها امتیاز چند بازی مهم خریداری شده بود و مثل حالا تمام بازی‌ها را نشان نمی‌دادند.  قول پخش بازی افتتاحیه بین مکزیک و شوروی را هم داده بودند اما پخش نشد و گفتند: نرسید).


    از فوق ستاره‌ها گفته شد و باید اذعان کرد که در این جام جهانی -البته تا‌کنون- کماکان تنها یک فوق‌ستاره به نام کیلیان امباپه در حد فوق ستاره درخشیده است. بله، مسی، رونالدو و نیمار هم هستند اما سیراب‌مان نمی‌کنند. هنوز البته. 


  دربارۀ تیته این نکته مهم است که او مربی‌یی است که بعد از فتح تمام‌ جام‌های ممکن با کورینتیانس هدایت تیمی را در دست گرفت که در 80 بازی ملی تنها 6 باخت داشت و آمد تا برزیل را بار دیگر محبوب کند و گرنه برزیل کمبود جام نداشت. به یاد آوریم برزیل 1986 ناقهرمان، محبوب‌تر بود از برزیل قهرمان 1994 و جالب این که تیته به همه بازی داده حتی به دروازه‌بان سوم خود چون در نگاه او جام جهانی یک جشن و ضیافت است و همه باید در آن مشارکت داشته باشند.

 

   گزارش‌گر بازی دیشب می‌گفت کره برنده نیمه دوم است چون در نیمه دوم برزیل گلی نزد و کره یک گل زیبا را به ثمر رساند حال آن که برزیل کار کره را در همان 30 دقیقه نیمه اول تمام کرده بود و پس از آن برای این بازی می‌کرد تا بگوید ما هستیم با تاکتیک بازی زیبا: جوگو بونیتو*

 

   ... و حالا چه آرژانتین - برزیل زیبایی در انتظار است اگر هلند و کرواسی بگذارند. یاد دکتر صدر به خیر که شیفته فوتبال جوششی بود و فوتبال کوششی و بر پایۀ پشتکار را اگرچه قابل احترام می‌دانست اما سرمست کننده نه!

  دیشب رقص سامبای بازیکنان برزیل را تلویزیون ایران نشان نداد در حالی که اگر بنا بر سانسور باشد کل بازی برزیل را باید سانسور کنند چرا که فوتبال برای آنها نه یک بازی که رقص با توپ است و حالا در 2022 بیش از هر زمان دیگر یادآور برزیل 1970‌اند. رقصنده با توپ مثل کوین کاستنر که "رقصنده با گرگ" بود در فیلمی به همین نام در 1990!

------------------------------

*جوگوبونیتو یا ژوگو بونیتو اصطلاحی لاتین به معنی بازی زیبا

ارسال به تلگرام
انتشار یافته: ۲۱
در انتظار بررسی: ۲
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
۱۸:۴۶ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
البته باید از کره ای ها هم تشکر کرد که ضد فوتبال بازی نکردن و با یک تیم شجاع اجازه این رقص رو دادن
هاشمی
۱۸:۳۵ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
عالی بود
رضا
۱۸:۱۰ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
کلا عصر ایران مفسر و تحلیل کنندگان مسلطی دارد آفرین .
دانشجو
۱۷:۵۱ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
سن من به دهه 70 قد نمیده ولی دهه 80 هم برزیل محشر بود سالهای 82 و 86 بخاطر اینکه زیبایی فوتبال رو به برد نفروختند حذف شدند وگرنه زیباترین بازیهای جام جهانی رو در این سالها دیدیم در بازی برزیل و فرانسه 86 ، برزیل و ایتالیای 82 و ... یادش بخیر سوکراتس ، ادر ، زیکو و ...
ناشناس
۱۳:۴۴ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
عالییییییی از هر لحاظ، خیلی متن شیرین و شیوا و شاعرانه بود مخصوصا پارگراف آخر و استعاره رقص با توپ و سانسور کل بازی. دست مریزاد به این قلم.
تاریخ
۱۲:۰۷ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
از تماشای بازی دیشب برزیل خیلی لذت بردم.
ناشناس
۱۱:۲۸ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
جذاب نوشتید، ممنون
ناشناس
۱۱:۱۶ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
اااا تلويزوين ايران هنوز سانسور مي كنه!
مجتبی
۱۱:۰۱ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
متن جالبی بود به سبک و سیاق یمرحوم دکتر صدر. تشکر
ناشناس
۱۰:۴۳ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
شادی بعد از گل برزیلی ها شادی نبود تحقیر تیم مقابل بود ِغرور کره را زیر پا لگد کوب کردن بود. !
پاسخ ها
SR
| |
۱۴:۵۷ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
اتفاقا برزیل برای تحقیر نکردن کره نیمه دوم ی جورایی عقب کشید و الا خیلی راحت میتونستن چند تای دیگه م بزنن. رقص جزو فرهنگشونه و بازیکنان برزیلی غالبا بعد از گل این مدل شادی میکنن چون از فوتبال لذت میبرن.
مزدا
| |
۲۲:۴۵ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
شادی بعد از گل گاهی غیر ارادی و ناگزیر هست
آیا بیرون ریختن مردم ایران بعد از شکست استرالیا، تحقیر اونا بود؟ یا شادی گل ایران بعد از برد ولز؟ یا شادی گل بعد از هر امتیازی که کسب میشه؟
اگر هم میخواهید مخالفت کنید، کمی با منطق مخالفت کنید.
جعفر
۰۹:۳۶ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
چه عجب یک تحلیل واقعی فوتبالی به دور از تعصب دیدیم.
لذت بردیم
ناشناس
۰۹:۲۵ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
نمی دونم چرا همه ش یاد ایتالیا می افتم و افسوس می خورم
سلام
۰۹:۱۲ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
خداقوت!
من که هم از دیدن بازی لذت بردم و هم از خوندن این مطلب
گاهی اوقات یه متن 5 دقیقه ای ممکنه چندین دقیقه از وقت آدمو بگیره! بخاطر زیبایی اون متن و استنادات بجاش، مجبور میشی بری سرچ کنی و بازی های ندیده و دیده رو دوباره ببینی!
دم شما گرم
ناشناس
۰۷:۵۴ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
فقط برزیل و عشق است
ناشناس
۰۵:۵۷ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
مقاله جالبی بود و برای تکمیل تا جاییکه سنم قد میده تیم ملی برزیل فارغ از ستاره و مهره های موثر در هر تورنمنتی که هافبک دفاعی (شماره ۵) قوی و مقتدری داشته نتایج خیلی خوبی کسب کرده (جام ۱۹۹۵ مائورو سیلوا عضو لاکرونیا / جام ۲۰۰۲ ادمیلسون عضو لیون) و در این دوره هم کاسمیرو یکی از قویترین و مجرب ترین هافبک های دفاعی حال حاضر فوتبال هست (لازم به ذکر هست که در جام ۲۰۱۸ هم کاسمیرو بدلیل محروم بودنش از بازی ، برزیل به بلژیک باخت!) به همین علت هست که تیته در مصاحبه بعد از مسابقه کره میگه: اگر برزیل متعادل باشد یعنی میشه خطرناک! به عبارتی هافبک دفاعی داره دفاع و حمله رو بالانس میکنه و کارشو درست انجام میده!
مزدا
۰۴:۳۰ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
سلام
مقاله جذابی نوشتید که برای من مثل شربت عسل شیرین بود. به خصوص آمیختن آن به سینما که هر دو جذاب اند و رویاهای شیرین تر از اصل زندگی خلق می‌کنند. بله برزیل خارق‌العاده بازی میکند، کافی است گل دوم به صربستان و گل سوم به کره جنوبی را دوباره تماشا کنید. ارزش صدم های ثانیه در آن کامل مشاهده می‌شود. جام ۲۰۲۲ جام جذابی است. منتظر اتفاقهای جالب‌تری هستیم.
ناشناس
۰۲:۳۰ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
جام رو البته به برنده میدن و هر چی هم خوشگل بازی کنی و نبری فایده نداره. به نظرم فوق ستاره یعنی بتونه تیم رو یه تنه نجات بده یا بالا ببره. درسته مسی سنش بالا رفته ولی فوق ستاره ست البته قبول دارم با مسی بارسا فرق داره و خوب همکاری نمیکنن باهاش.
مهدی
۰۲:۲۷ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
اطلاعات تاریخی خوبی دارین. نمیدونم نسبتتون با آقای مهرداد خدیر چیه ولی بعیده همون مهرداد خدیر باشه نویسنده ی این تاریخ فوتبال ها چون واقعا دنیای دیگری است. فقط درباره گزارشگر گزارشش بد نبود ولی به قول شما چون تصویر هم هست بهتره مجری برنامه با گزارشگر تفاوت داشته باشه
ناشناس
۰۲:۲۲ - ۱۴۰۱/۰۹/۱۵
اون بازی برزیل فرانسه با گزارش خدابیامرز شفیع معنی و مزه داره. با اون اصطلاح گل مدرسه ای. بعضی گزارش ها رو بازی ها نشسته. خدا بیامرز شفیع برای ما خاطره سال هایی یه که دل مون به دو شبکه خوش بود. بعد مرگش فهمیدم پسرخاله پسر امام بوده ولی با پارتی بازی وارد صدا و سیما نشده و امتحان مجری گری داده در دبیرستان البرز و به اتفاق مرحوم قاسم افشار وارد تلویزیون شده و نهایت هم رییس یه فدراسیون فرعی شد نه مثلا رییس تلویزیون. آدم بامزه ای بود و عادل فردوسی پور باعث شد اون رو تموم شده بدونیم.
تعداد کاراکترهای مجاز:1200