از کتابفروشی در مصلی تا نمازگزاری در دانشگاه!

عصرایران - مصلای تهران را باید بی هیچ تردیدی ، نمادی از یک بی کفایتی مدیریتی دانست ؛ مصلایی که از 21 سال پیش در حال ساخته شدن است و هنوز که هنوز است ، پیمانکاران آن را در اشغال دارند و همچنان مصلای نیمه کاره پایتخت را می سازند و در حالی که بخش های ساخته شده در سال های اولیه اندک اندک دچار فرسودگی می شوند ، معلوم نیست که چه زمانی این بنا تکمیل خواهد شد!

این پروژه اگر در یک منطقه دورافتاده کشور در حال اجرا بود ، شاید مسوولان می توانستند به هزار توجیه ، تقصیر تأخیر از گردن خود فرو اندازند ، اما واقعیت این است که این پروژه در وسط تهران و با اعتبارات عظیم مالی در حال اجراست و از آنجا که این مصلی به دستور شخص حضرت امام(ره) در واپسین سال حیاتشان ساخته می شود و با سیاست های نظام نیز در راستای گسترش فضاهای دینی همخوانی دارد ، بدیهی است که حمایت های سیاسی و تدارکاتی از آن نیز نباید اندک باشد.

از زمانی که کار ساخت مصلای تهران آغاز شده ، تا کنون صدها هزار پروژه بزرگتر از آن در سراسر دنیا و در همین ایران خودمان ساخته شده و به مرحله بهره برداری رسیده است و حتی کشورهایی مانند مالزی و امارات و ... در همین فاصله دو دهه ، اساساً متحول شده اند ولی آقایان هنوز در وسط پایتخت نتوانسته اند کار ساخت یک نمازخانه را آن هم بعد از 21 سال به انجام برسانند و همچنان مانند لاک پشتی تنبل و پرخور ، در حال مخابره این پیام به مردم هستند که "ما نمی توانیم!" و الا مگر احداث یک بنای معمولی کار شاقی است و به فناوری های خاصی نیاز دارد که مثلاً چون تحریم هستیم ، کار به تاخیر می افتد؟ به قول مردم کوچه و خیابان در این قبیل موارد "مگر می خواهند آپولو هوا کنند؟!"

البته برخی معتقدند که نباید پروژه ها را در وقت مقرر به اتمام رساند چه آن که هر چه ماجرا کشدارتر شود ، اعتبارات بیشتری می توان گرفت و به هر حال عایدات بیشتری داشت!

جالب اینجاست بعد از سال ها که کار ساخت شبستان مصلی به اتمام رسیده ، باز هم در آن نماز برگزار نمی شود و مسوولان ترجیح می دهند به جای برگزاری نماز در آن ، فضای شبستان را اجاره دهند تا نمایشگاه هایی مانند نمایشگاه رسانه های دیجیتال ، مطبوعات ، کتاب و ... در آن برگزار شود و پولی در آید!

این ، پدیده ای شرم آور است که روزهای جمعه ، زن و مرد و کودک در خیابان های اطراف دانشگاه تهران ، در سرما و گرما و زیر برف و باران ، نماز بگزارند و مصلی ، که محل نماز است ، به سی دی فروشان و کتابفروشان و سایت ها و روزنامه ها اجاره داده شود و یا شبستان آن خالی و بی استفاده بماند!
اکنون سال هاست که ساکنان و کسبه اطراف دانشگاه تهران ، ناگزیرند محدودیت های ترافیکی و امنیتی و ... را تحمل کنند ولی شبستان بزرگ مصلی ، سالی فقط یک بار ، آن هم در روز عید فطر شاهد رکوع و قنوت نمازگزاران است (که آن را هم امسال در مصلی برگزار نکردند!).

البته برخی ناظران معتقدند اصرار بر برگزاری نماز جمعه در دانشگاه تهران ، برغم مهیا بودن بخشی از مصلی - که می تواند برای نمازگزاران کافی باشد و لااقل از فضای باز دانشگاه بهتر است - ریشه سیاسی دارد و به نوعی پیگیر حضور مستمر حاکمیت در دانشگاه است اما فارغ از درستی یا نادرستی این نگاه ، باید گفت که ادامه وضعیت کنونی ، یعنی استمرار نمایش عمومی بی کفایتی در مرکز پایتخت!