عصر ایران؛ سحر طاعتی ــ سهراب محمدی آخرین بازمانده نسل بخشی های خودبند بوده است بخشی که نوازندگی ، ترانه سرایی و آهنگسازی را توامان با هم انجام می داده به همین خاطر او را خودبند نامیده اند.
جنس صدا و توانایی او در ارائه ملودیهای اصیل و آوازی شاخصه بارز سهراب محمدی بود. بیانی روایتگونه از هر نوع ترانه تاریخی و عاشقانه . روایتی خاص باساز و آوازی خاصتر که امضای او شده بود.
اولین بار نیست که به استاد سهراب محمدی آخرین بازمانده بخشی های کرمانجی توهین میشود. سالها پیش نیز از ورود او به رادیو و تلویزیون ممانعت شده آن هم فقط به خاطر اینکه خودش هم ساز می زده و هم می خوانده در حالی که آن برنامه تلویزیونی به دنبال گروه موسیقی بوده نه یک شخص شاخص و هنرمند. آنها نمی دانستند سهراب محمدی خودش نه یک گروه بلکه یک هویت و فرهنگ است و این عدم شناخت از موسیقی و فرهنگ ایرانی مسئله تکراری در رسانه ملی است.
او آخرین بازمانده بخشی های کرمانجی بود که نشان درجه یک هنری را به خاطر تبحر خوانندگی و نواختن دوتار دریافت کرده بود. او که چهره ماندگار موسیقی کشور بود و پلاک مخصوصی سردر خانه اش از سوی میراث فرهنگی نصب شده بود، میبایست ساز و آوازش الگوی جوانان امروزی میشد و چه بهتر که این الگو از سوی رسانه ای چون صدا و سیما ایجاد می شد.