غزل شماره 132 حافظ

به آب روشن می عارفی طهارت کرد
علی الصباح که میخانه را زیارت کرد

همین که ساغر زرین خور نهان گردید
هلال عید به دور قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد
به آب دیده و خون جگر طهارت کرد

امام خواجه که بودش سر نماز دراز
به خون دختر رز خرقه را قصارت کرد

دلم ز حلقه زلفش به جان خرید آشوب
چه سود دید ندانم که این تجارت کرد

اگر امام جماعت طلب کند امروز
خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

تفسیر :

به سوی خداوند بازگردید و از یاد او غافل نشوید تا دلتان آرامش پیدا کرده و جلا پیدا کند. نماز اول وقت و ترک گناه کلید رسیدن به مقصود است. در آینده نزدیک خبر خوبی به شما می رسد.

دست از گریه و زاری و شکایت بردارید. نذر خود را ادا کنید. اگر عزیزی در بستر بیماری است انشالله به زودی شفا می یابد، گمشده پیدا می شود و قرض ها ادا خواهد شد.

معامله سودمندی در پیش دارید. با دوستان دلسوز و شفیق، صادق و یک دل باشید.