غزل شماره 171 حافظ

دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد
کز حضرت سلیمان عشرت اشارت آمد

خاک وجود ما را از آب دیده گل کن
ویرانسرای دل را گاه عمارت آمد

این شرح بی‌نهایت کز زلف یار گفتند
حرفیست از هزاران کاندر عبارت آمد

عیبم بپوش زنهار ای خرقه می آلود
کان پاک پاکدامن بهر زیارت آمد

امروز جای هر کس پیدا شود ز خوبان
کان ماه مجلس افروز اندر صدارت آمد

بر تخت جم که تاجش معراج آسمان است
همت نگر که موری با آن حقارت آمد

از چشم شوخش ای دل ایمان خود نگه دار
کان جادوی کمانکش بر عزم غارت آمد

آلوده‌ای تو حافظ فیضی ز شاه درخواه
کان عنصر سماحت بهر طهارت آمد

دریاست مجلس او دریاب وقت و در یاب
هان ای زیان رسیده وقت تجارت آمد

تفسیر :

غصه نخورید و بی تابی نکنید، به زودی دوران غم به سر خواهد آمد و اقبال و سعادت به شما روی خوش نشان خواهد داد. انشاالله در امر ازدواج موفق خواهید بود.

ارزش واقعی خود را بدانید و دچار خودکمتربینی نشوید. شما دارای استعدادهای بیشماری هستید و در آینده فردی کاردان خواهید شد. ناامیدی از درگاه خداوند بزرگ ترین گناه است، همواره به یاد او باشید و از خودش یاری بطلبید.

قدر دوستان جانی و دلسوز را بدانید. از لحظات زندگی نهایت لذت را ببرید که روزها به سرعت خواهد گذشت. اگر قصد مسافرت دارید عالی است. نگران مسافر نباشید که حالش خوب و سلامت است.