غزل شماره 176 حافظ

سحرم دولت بیدار به بالین آمد
گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد

قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام
تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

مژدگانی بده ای خلوتی نافه گشای
که ز صحرای ختن آهوی مشکین آمد

گریه آبی به رخ سوختگان بازآورد
ناله فریادرس عاشق مسکین آمد

مرغ دل باز هوادار کمان ابروییست
ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد

ساقیا می بده و غم مخور از دشمن و دوست
که به کام دل ما آن بشد و این آمد

رسم بدعهدی ایام چو دید ابر بهار
گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد

چون صبا گفته حافظ بشنید از بلبل
عنبرافشان به تماشای ریاحین آمد

تفسیر :

مژده باد بر شما که مراد دل تان با توکل بر خدا و صبر و شکیبایی به زودی عملی خواهد شد. برای دستیابی به هدف تلاش و سرعت عمل و دوراندیشی داشته باشید تا حسودان و رقیبان را پشت سر گذاشته و هرچه زودتر به آرزوهای خود برسید.

دشمنان شما را پیروز میدان می دانند و دوران سختی تمام شده است، خوشحال باشید که از غم و غصه رهایی پیدا کرده اید. در آینده نزدیک مالی به شما می رسد که بسیاری از مشکلات را حل خواهد کرد.

از طعنه های گاه به گاه اطرافیان رنجیده خاطر نشوید و در رسیدن به اهداف خود ثابت قدم باشید.