غزل شماره 178 حافظ

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند
وان که این کار ندانست در انکار بماند

اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن
شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند

صوفیان واستدند از گرو می همه رخت
دلق ما بود که در خانه خمار بماند

محتسب شیخ شد و فسق خود از یاد ببرد
قصه ماست که در هر سر بازار بماند

هر می لعل کز آن دست بلورین ستدیم
آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند

جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت
جاودان کس نشنیدیم که در کار بماند

گشت بیمار که چون چشم تو گردد نرگس
شیوه تو نشدش حاصل و بیمار بماند

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند

داشتم دلقی و صد عیب مرا می‌پوشید
خرقه رهن می و مطرب شد و زنار بماند

بر جمال تو چنان صورت چین حیران شد
که حدیثش همه جا در در و دیوار بماند

به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی
شد که بازآید و جاوید گرفتار بماند

تفسیر :

سر قول و پیمان خود باشید و وفای به عهد را فراموش نکنید. خطر آبروریزی وجود دارد، توصیه می شود خط قرمزها را مشخص کرده و پا را از آن ها فراتر نگذارید.

نیتی در دل دارید که لازم است ابتدا مقدماتش فراهم شود و جوانب آن کاملا بررسی گردد. زمانبر است اما از یاس و ناامیدی دوری کنید که با اراده و سرعت عمل انشاالله موفق خواهید شد.

مهربانی شما زبانزد عام و خاص است. عشق و محبت خود را به اطرافیان نثار کنید و نگذارید دلتان جلای خود را از دست بدهد.