غزل شماره 21 حافظ

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست

که شنیدی که در این بزم دمی خوش بنشست
که نه در آخر صحبت به ندامت برخاست

شمع اگر زان لب خندان به زبان لافی زد
پیش عشاق تو شب‌ها به غرامت برخاست

در چمن باد بهاری ز کنار گل و سرو
به هواداری آن عارض و قامت برخاست

مست بگذشتی و از خلوتیان ملکوت
به تماشای تو آشوب قیامت برخاست

پیش رفتار تو پا برنگرفت از خجلت
سرو سرکش که به ناز از قد و قامت برخاست

حافظ این خرقه بینداز مگر جان ببری
کاتش از خرقه سالوس و کرامت برخاست

تفسیر :

برای رهایی از درد و رنج و غلبه بر مشکلات زندگی باید ایمان خود را قوی کرده و محکم و راسخ قدم بردارید. مشکلات زیادی در اطراف تان مشاهده می کنید اما هنر آن است که بتوانید در اوج گرفتاری ها شاد باشید و روحیه خود را حفظ کنید.

افرادی از تو حمایت کرده و از بلوایی که ایجاد شده نجات پیدا خواهید کرد. به دنبال تغییرات مثبت در زندگی و فکرتان باشید.

سعی کنید از پلیدی و افکار منفی دوری کرده و خصایص اخلاقی همچون بخشندگی را در خود پرورش دهید.