غزل شماره 233 حافظ

دست از طلب ندارم تا کام من برآید
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر
کز آتش درونم دود از کفن برآید

بنمای رخ که خلقی واله شوند و حیران
بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید

جان بر لب است و حسرت در دل که از لبانش
نگرفته هیچ کامی جان از بدن برآید

از حسرت دهانش آمد به تنگ جانم
خود کام تنگدستان کی زان دهن برآید

گویند ذکر خیرش در خیل عشقبازان
هر جا که نام حافظ در انجمن برآید

تفسیر :

برای دستیابی به مراد دل و رسیدن به وصال یار باید همت عالی داشته و با اراده قوی قدم در میدان بگذارید. تنبلی و سهل انگاری شما را به کامیابی نخواهد رساند. از اشتباهات و شکست هایی که تاکنون داشته اید درس عبرت گرفته و از تجربه آن ها استفاده کنید.

سخت کوشی از ویژگی های شماست به طوری که تا به هدف نرسید دست بردار نیستید. با یاد خدا و کمک به خلق خدا زندگی خوبی خواهید داشت و به شهرت می رسید، به زودی ملاقات خوب و پرثمری رخ می دهد.