غزل شماره 276 حافظ

باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار
کار ملک است آن که تدبیر و تأمل بایدش

تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست
راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام
هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش

نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید
این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود
عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش

تفسیر :

برای رسیدن به مراد دل چیزی که احساس می کنید به مصلحت است انجام دهید. اگرچه علم و دانش برای رسیدن به اهداف مهم است اما کنار آن لازم است عزم راسخ و ایمان قوی داشته باشید تا تلاش های شما ثمربخش باشد.

از غرور و خودبینی حذر کنید و بخشش و کرم را در پیش گیرید تا به سرمنزل مقصود برسید. از ظاهربینی دوری کرده و از روی حرف های دیگران درباره آن ها قضاوت نکنید تا فریب نخورید.