غزل شماره 304 حافظ

دارای جهان نصرت دین خسرو کامل
یحیی بن مظفر ملک عالم عادل

ای درگه اسلام پناه تو گشاده
بر روی زمین روزنه جان و در دل

تعظیم تو بر جان و خرد واجب و لازم
انعام تو بر کون و مکان فایض و شامل

روز ازل از کلک تو یک قطره سیاهی
بر روی مه افتاد که شد حل مسائل

خورشید چو آن خال سیه دید به دل گفت
ای کاج که من بودمی آن هندوی مقبل

شاها فلک از بزم تو در رقص و سماع است
دست طرب از دامن این زمزمه مگسل

می نوش و جهان بخش که از زلف کمندت
شد گردن بدخواه گرفتار سلاسل

دور فلکی یک سره بر منهج عدل است
خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل

حافظ قلم شاه جهان مقسم رزق است
از بهر معیشت مکن اندیشه باطل

تفسیر :

قدم در راهی گذاشته اید که فکر حسودان و رقیبان شما را نگران کرده است اما نگران نباشید. با توکل بر خدا و تلاش برای کسب روزی حلال در آینده نزدیک از همه آن ها پیشی خواهید گرفت.

برای موفقیت باید از علم و عقل و درایت خود استفاده کنید. انسان نیکوکاری هستید و به زودی پاداش کارهای خوب خود را دریافت خواهید کرد و سختی ها تمام می شود.