غزل شماره 387 حافظ

شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان
که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان

مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت
گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان

تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود
بنده من شو و برخور ز همه سیمتنان

کمتر از ذره نه‌ای پست مشو مهر بورز
تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان

بر جهان تکیه مکن ور قدحی می داری
شادی زهره جبینان خور و نازک بدنان

پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد
گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان

دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل
مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتم
که شهیدان که‌اند این همه خونین کفنان

گفت حافظ من و تو محرم این راز نه‌ایم
از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان

تفسیر :

قناعت پیشگی در زندگی به شما آرامش می دهد، به آن چه در زندگی به دست آورده اید قانع باشید زیرا آبروی تان در خطر است و ممکن است به خاطر خواسته های خام عزت خود را از دست بدهید.

ظاهربین نباشید و درباره دوستان خود بیشتر تحقیق کنید تا آن ها بهتر شناخته و دچار دردسر نشوید. از لحظات زندگی لذت ببرید و غم و اندوه را از دل بیرون کنید.