غزل شماره 436 حافظ

آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی
گردون ورق هستی ما درننوشتی

هر چند که هجران ثمر وصل برآرد
دهقان جهان کاش که این تخم نکشتی

آمرزش نقد است کسی را که در این جا
یاریست چو حوری و سرایی چو بهشتی

در مصطبه عشق تنعم نتوان کرد
چون بالش زر نیست بسازیم به خشتی

مفروش به باغ ارم و نخوت شداد
یک شیشه می و نوش لبی و لب کشتی

تا کی غم دنیای دنی ای دل دانا
حیف است ز خوبی که شود عاشق زشتی

آلودگی خرقه خرابی جهان است
کو راهروی اهل دلی پاک سرشتی

از دست چرا هشت سر زلف تو حافظ
تقدیر چنین بود چه کردی که نهشتی

تفسیر :

مدتی است احساس می کنید از اهداف خود دور شده و در مسیر نادرستی قرار گرفته اید. به همین خاطر اندوهگین و دل آزرده هستید. از این غصه ها دست بردارید و همه چیز را به سرنوشت و تقدیر بسپارید.

قناعت پیشه کنید و مطمئن باشید آن چه به صلاح شما باشد اتفاق خواهد افتاد. آرزوهای غیرممکن را کنار بگذارید. دوستان خود را با تعمق انتخاب کنید که بعدا پشیمان نشوید.