غزل شماره 462 حافظ

یا مبسما یحاکی درجا من اللالی
یا رب چه درخور آمد گردش خط هلالی

حالی خیال وصلت خوش می‌دهد فریبم
تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی

می ده که گر چه گشتم نامه سیاه عالم
نومید کی توان بود از لطف لایزالی

ساقی بیار جامی و از خلوتم برون کش
تا در به در بگردم قلاش و لاابالی

از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک
امن و شراب بی‌غش معشوق و جای خالی

چون نیست نقش دوران در هیچ حال ثابت
حافظ مکن شکایت تا می خوریم حالی

صافیست جام خاطر در دور آصف عهد
قم فاسقنی رحیقا اصفی من الزلال

الملک قد تباهی من جده و جده
یا رب که جاودان باد این قدر و این معالی

مسندفروز دولت کان شکوه و شوکت
برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی

تفسیر :

انسان خیال پردازی هستید و مدتی است دچار وهم و رویا شده اید، بهتر است بیشتر به مسائل واقعی زندگی تمرکز داشته باشید. از لطف و رحمت خداوند ناامید نباشید که همیشه در توبه باز است.

از خداوند بخواهید شما را از این سردرگمی نجات دهد. با تکیه بر الطاف پروردگار، نماز، ایمان و قرآن خواندن می توانید مسیر درست را یافته و به شکوه و عزت برسید.