آقا جان می دانم

محبوب رضاست هر که دلش ریش تر است/ازکعبه صفای آن حرم بیشتر است
آن جاست طبیبی که ندارد  نوبت/هر دل که شکسته تر بوَد پیش تر است

آقاجان سلام.هزاران بار سلام

میدانم که جوابم را میدهید.سلامم بی پاسخ نمی ماند.

بارها به هزاران امید به زیارتتان آمده ام.اولین زیارتی را که به یاد دارم یک روز گرم تابستانی بود ومن دخترکی پنج ساله...یادم هست بابا مرا به زیارت آورده بود...یادم هست چقدر ازدیدن آنهمه جمعیت متعجب شده بودم.یادم هست دستهای کوچکم که میان شبکه های ضریح گره خورد،پدر با چشمانی پُر از اشک گفت:به آقا سلام کن وسلامتی بخواه...از ان روز روزهای زیادی گذشته  ولی هنوز هم مثل آن موقعها دلم ضعف میکند وقتی چشمانم به گنبد طلاییتان می افتد.هنوز عاشق کبوترهای حرمتان هستم وهنوز برای نوشیدن آب از سقاخانه توی صف می ایستم.

آقا جان همیشه وقتی به دیدارتان می آیم پُرم ازدلتنگیها وپُرم ازخواهشها...وخودم خوب میدانم که چقدر رویم زیاد است وقتی برای رسیدن به حاجتم جان جوادتان را قسم میدهم!

آقا جان خیلی وقتها دلم میسوزد که نمیتوانم به زیارتتان بیایم، مثل همین حالا.یکبار همین چند وقت قبل که خیلی دلتنگ بودم وحسرت دیدارتان را داشتم،کسی گفت:زیارت آقا از راه دور هم ممکن است فقط کافیست دلت را راهی کنی...راست میگفت،آنشب زود حاجت رواشدم.

آقاجان خیلی به حال کسانیکه مجاور شمایند غبطه میخورم.خوش به سعادتشان.اما معتقدم مهماننوازی تان حرف ندارد،که آن هم شامل حالِ ما زائرین میشود.میدانم که میدانید خسته ازرنج روزگاران تن غبار گرفته مان را پیش شما می آوریم که با دستهای مهربانتان گرد غم ازتنمان بزدایید وروح پریشانمان را آرام کنیدوچقدر خوب شما آرامش را هدیه میدهید به جان فرسوده مان...آقا و مولایم،میدانم که میدانید چقدر دوستتان دارم...

ظاهر متفاوت یک جوان در برنامه محفل مورد توجه قرار گرفت

تماشاخانه

روزه ، بدن را وارد «اتوفاژی» می کند و سلول های خطرناک را از بین می برد

چرا یکی از بهترین افتتاحیه‌های تاریخ سینمای ایران در کلاس‌های فیلمنامه نویسی جهان تدریس می‌شود؟ (تماشا کنید)

فیلم های دیگر