تاریخ:
بعد از موج لگوییها و مینیونها حالا نوبت به موج ماینکرفتیهای ایرانی رسید 
درس چهل و پنجم
قصه بانوی ایرانی 83 ساله چترباز با رکورد 218 پرش (+عکس)
این بانوی ۸۳ساله حالا به عنوان رکورددار با ۲۱۸ پرش شناخته میشود. امام علیزاده ۳۰سالی است که در محله راهآهن زندگی میکند. او درباره علاقهاش به پرواز و اینکه چطور این رؤیا به واقعیت پیوست تعریف میکند.
«بهجت امامعلیزاده» از اهالی خیابان مختاری، نخستین بانویی بود که در اوایل دهه چهل موفق به کسب دریافت مدرک چتربازی در ایران شد؛ بانویی که از کودکی سودای پرواز داشت با دیدن یک آگهی تبلیغاتی مربوط به آموزشگاه غیرنظامی چتربازی باشگاه هواپیمایی کشوری برای نامنویسی و شرکت در دورههای آموزشی اقدام کرد.
این بانوی ۸۳ساله حالا به عنوان رکورددار با ۲۱۸ پرش شناخته میشود. امام علیزاده ۳۰سالی است که در محله راهآهن زندگی میکند. او درباره علاقهاش به پرواز و اینکه چطور این رؤیا به واقعیت پیوست تعریف میکند: «در یک خانواده نظامی متولد و بزرگ شدم. همه اعضای خانوادهام از پدر تا برادرانم نظامی بودند.
از همان کودکی روحیه نظامیگری داشتم و همیشه رویای پرواز را در سر میپروراندم. آن زمان پرواز کردن برای یک زن چندان مرسوم نبود و از نزدیکان و آشنایان هم کسی اطلاعات زیادی درباره پرواز کردن و اینکه چه مسیری را باید برای به واقعیت پیوستن این رؤیا طی کرد، نداشت.
امام علیزاده میافزاید: «سال ۱۳۴۱ به استخدام رسمی نیروی هوایی ارتش درآمدم، اما یک سال بعد از آن بود که آموزشگاه غیرنظامی چتربازی باشگاه هواپیمایی کشوری برای آموزش دوره های چتر بازی آگهی منتشر کرد. با دیدن این آگهی سریع رفتم و نام نویسی کردم. تقریباً ۳۰ نفر در آن کلاسها شرکت کرده بودیم. از این میان همه شرکتکنندگان ۴ نفر بودیم که توانستیم همه مراحل را با موفقیت بگذرانیم و نخستین تیم چتر بازی بانوان را با همراهی مسیح مقدم، فریدا خمسه و مهرانگیز زندهنام تشکیل دهیم.»
این بانو تعریف میکند: «همه آموزشها برای شناخت اصول و فنون پرش با چتر زیر نظر مربیان در میدان حر امروزی و باغشاه سابق انجام میشد. پرشهای ما ابتدا از فاصله نیم متری از زمین شروع شد، رفته رفته ارتفاع پرشها بیشتر شد. نخستین بار وقتی بیست ساله بودم از هواپیمای داکوتا پریدم و خیلی خوشحال بودم که موفق شدم؛ حتی از فرمانده خواستم جزو نفرات اول برای پرش بعدی از هواپیما باشم. البته برای آموزش دورههای سقوط آزاد هم میخواستم اقدام کنم اما فرمانده اجازه این کار را نداد و گفت این امکان برای بانوان وجود ندارد. این روند ادامه پیدا کرد و پرشهای زیادی انجام دادم تا اینکه در یکی از همین پرشها زانویم آسیب دید و به دلیل اینکه که در زانویم پروتز گذاشتم دیگر نتوانستم پرواز کنم، اما کارم را تا سال ۱۳۷۰ در کسوت کارمند ستاد مشترک ادامه دادم و با ۳۰ سال خدمت بازنشسته شدم.»
لینک کوتاه: کپی لینک
توهین به دانشوران از سیطره مغول تا صدا و سیما تهدید تندروهای آمریکا علیه دولت های عربی: دوران وسط بازی گذشته، یا با ما و اسرائیل هستید یا با ایران! پیام قدردانی قالیباف از محسنی اژهای: از این گردنه سخت هم عبور خواهیم کرد فرماندار گرگان: فیلم آتشزدن تصویر ظریف مال دو ماه قبل است/ به عوامل تذکر داده شد ناسا: برنامه ایجاد پایگاه دائمی فضانوردان در ماه دارم میرم سفر / آیینی به یاد پرویز خرسند با سخن رانی چهره های فرهنگی در تهران پیام قالیباف به فرمانده قرارگاه خاتمالانبیا: این روزها ایران نیاز به همکاری بیشتر و تعامل ویژه دارد/ یکپارچگی باید در سطوح عالی کشور مشاهده شود نماز خواندن رونالدو کنار بازیکنان النصر روسیه و طالبان توافقنامه همکاری نظامی امضا کردند حمایت دبیرکل فدراسیون جهانی از هلالاحمر ایران علت حادثه در شرکت دماوند انرژی عسلویه اعلام شد درخواست جاسوس سابق اسرائیلی برای استفاده از سلاح های ممنوعه علیه ایران هشدار رگبار و رعد و برق در ۱۱ استان کشف سلاح شیمیایی مخفی دولت بشار اسد شمار مبتلایان به هانتاویروس به ۱۳ تن رسید