تاریخ:
بلعیدن کامل یک بز توسط اژد‌های کومودو 
درس صد و چهار
قهرمان پارالمپیک؛ از کارگاه کابینت‌سازی تا سکوی قهرمانی!
مهدی محمدی، قهرمان پارالمپیک، با وجود مشکلات عدیده و بی‌توجهی فدراسیون، همچنان به ورزش دوچرخه‌سواری ادامه می‌دهد.
دارنده مدال طلای قهرمانی آسیا در تایم تریل انفرادی با بیان این که مدال پارادوچرخه سواری هیچ ارزشی برای فدراسیون دوچرخه‌سواری ندارد، گفت: یکسال است که هیچ اردویی نداریم و به جای انجام تمرینات حرفه‌ای در دوچرخه سواری به کار کابینت‌سازی مشغولم.
به گزارش ایسنا، بعد از بازی‌های پاراآسیایی هانگژو چین وضعیت تیم پارادوچرخه سواری برای اعزام به بازی‌های پارالمپیک پاریس مشخص شد و هیچ ورزشکاری عازم این بازها نشد. در حال حاضر ماه‌هاست که اردوهای تیم ملی پارادوچرخه‌سواری با تعطیلی مواجه شده و این تعطیلی همچنان ادامه دارد.
مهدی محمدی عضو تیم ملی پارادوچرخه سواری و دارنده مدال طلای قهرمانی آسیا در تایم تریل انفرادی به ایسنا گفت: یکسال است که هیچ اردویی نداریم و تمرینات را به صورت حرفه‌ای دنبال نمی‌کنم و مشغول کار کابینت‌سازی هستم. البته روزی یک تا دو ساعت تمرین دارم اما به صورت حرفه‌ای تمرین نمی‌کنم.
وی افزود: با وجود این که تمرینات را به صورت حرفه‌ای دنبال نمی‌کنم اما یک ماه پیش در مسابقات قهرمانی کشور در ۴ ماده استقامت، ۴ کیلومتر سرعت، تایم تریل انفرادی و یک کیلومتر پیست طلا گرفتم. البته در شرایطی به این عنوان دست پیدا کردم که تحت حمایت فدراسیون دوچرخه‌سواری نیستم و ظاهرا مدال توانیابان برای رییس فدراسیون ارزش چندانی ندارد و ما را به مسابقات اعزام نمی‌کند.
محمدی خاطرنشان کرد: به خاطر بلاتکلیفی در این رشته نامه‌ای به وزیر ورزش نوشتم و از او درخواست رسیدگی به وضعیت پارادوچرخه سواری کردم. اگر قرار است تحت حمایت فدراسیون دوچرخه سواری نباشیم و مدال توانیابان برای رییس فدراسیون ارزشی نداشته باشد زودتر تکلیف ورزشکاران این رشته را مشخص کند.
او اظهار کرد: قبل از بازی‌های پاراآسیایی هانگژو چیزی حدود ۵۰ میلیون تومان برای خرید تجهیزات دوچرخه‌سواری هزینه کردم اما رییس فدراسیون تنها ۱۰ میلیون به من پرداخت کرد. برای پرداخت مابقی هزینه‌ها مجبور شدم تجهیزاتی که خریداری کرده بودم را دوباره بفروشم و هزینه باقی مانده را پرداخت کنم.
محمدی در پایان گفت: امیدوارم وزیر ورزش زودتر تکلیف این رشته را مشخص کند تا برای بازی‌های پاراآسیایی ناگویا ژاپن تکلیف خود را بدانیم.
لینک کوتاه: کپی لینک
خاتمی مثل سروش: نه به «لیبرالیسمِ دربست» صمد حسن‌زاده، آرامش در اتاق و اعتماد در بخش خصوصی؟ پایان عصر ضدپیری: طول عمر عملکردی، معیار جدید سلامت از دهه پنجاه به بعد دیدنی های امروز؛ از موزه دفاع ملی کره شمالی تا مجسمه فولادی 50 متری در برزیل برخورد پهپاد ناشناس به یک لنج در صیدگاه سیریک، سه صیاد را به بیمارستان فرستاد بزرگترین روستای نفتی شادگان زیر سایه محرومیت آموزشی؛ از غیبت معلمان تا ترک تحصیل دختران اولین زن سومالیایی، نماینده پارلمان انگلیس شد اف بی آی یک مهندس سعودی را بازداشت کرد/ اتهام: شنود مکالمات محرمانه شرکت OpenAI پشت پرده لغو تور کنسرت‌های گروه پالت اعتماد اعضا به اتاق بازرگانی ایران چگونه ساخته می‌شود؟ آقای وزیر خارجه انگلیس؛ آیا ایران متجاوز است؟! آمریکا و اسراییل به‌دنبال فروپاشی ایران‌اند؛ بازگشت به گذشته ممکن نیست راز ناکام ماندن پاتریوت‌های عربستان در حفاظت از فرودگاه ریاض/ حوثی‌ها چگونه سامانه‌های پدافندی را گول زدند؟ دارایی‌های بزرگ، سودآوری پایین؛ چرا بنگاه‌های بزرگ ایران زیان‌ده هستند؟ نگاهی به ایران‌خودرو، هپکو و دخانیات از دریچه مدل ۷S مکنزی اسدالله یکتا؛ فرصت کار، نه ترحم