تاریخ:
ادای احترام هیئتی از علمای روسیه به پیکر رهبر شهید انقلاب 
درس شصت
شب «قرمز» تهران چطور رقم خورد؟
از ساعت ۳ بامداد روز یکشنبه، شاخص آلودگی از وضعیت قرمز، مقداری پایین آمد، اما در ظهر روز یکشنبه شاهد صعود دوباره آن بودیم و وضعیت هوا در این زمان، برای گروههای حساس ناسالم گزارش شد.
فشار زیاد آلودگی هوا از ساعت ۵ بعداز ظهر شنبه در تهران باعث شد، آسمان شهر شب گذشته قرمز رنگ شود و شاخص آلودگی از ساعت ۷ شب به بالای عدد ۱۵۰ تجاوز کند.
به گزارش دنیایاقتصاد، شدت آلودگی در طول روز شنبه و افزایش آن در پیک ترافیک شبانگاهی (هنگام بازگشت شهروندان از محل کار به منزل با خودروهای شخصی) باعث شد، میانگین ۲۴ ساعته شاخص آلودگی شنبه عدد ۱۵۲ را ثبت کند. این عدد به معنی «وضعیت قرمز» است.
با این حال از ساعت ۳ بامداد روز یکشنبه، شاخص آلودگی از وضعیت قرمز، مقداری پایین آمد، اما در ظهر روز یکشنبه شاهد صعود دوباره آن بودیم و وضعیت هوا در این زمان، برای گروههای حساس ناسالم گزارش شد.
برودت هوا در کنار نبود باد و باران طی روزهای گذشته از یکسو و ازدحام خودروها به خاطر ضعف مدیریت ترافیک در شهر از سوی دیگر، عاملان تشدید آلودگی هوای پایتخت هستند.
در پایتختهای مدرن جهان، دست کم ۳۰درصد و میانگین ۳۵درصد از سفرهای روزانه درون شهری شهروندان با «حمل و نقل عمومی کارآمد و سریع» انجام میشود؛ در تهران این رقم در بهترین حالت ۱۸درصد است.
لینک کوتاه: کپی لینک
رویکرد جدید قوه قضاییه در مقابله با جرایم سایبری محدودیتهای کارت سوخت حذف شد قالیباف: اجرای کامل تفاهمات بهدستآمده را با قدرت مطالبه میکنیم تغییر در فعالیت پایانههای مسافربری غرب و بیهقی ۱۲ تیر؛ روز خیاط/ چرا باید خیاط باشیم؟ ترامپ: ادامه رابطه با ناتو مضحک است؛ آنها برای ما حضور نداشتند! جزییات مدیریت آسمان ایران در روزهای تشییع رئیس جمهور گرجستان وارد تهران شد آسیبپذیری چگونه زندگی مان را متحول می کند؟ ابرقدرتی به نام زخم و ضعف نحوه فعالیت پایگاههای انتقال خون تهران همزمان با برگزاری آیین تشییع رهبر شهید بیانیه سپاه درباره مراسم وداع با پیکر رهبر شهید انقلاب: هرگونه خطای محاسباتی، با پاسخی کوبندهتر از همیشه مواجه خواهد شد افزایش کارتهای سوخت جایگاهها برای مراسم تشییع حلقه های محدودیت های ترافیکی در مراسم وداع و تشییع پیکر رهبر شهید قالیباف: اجازه هرگونه دخالت آمریکا در تنگه هرمز را نمیدهیم فرزاد جمشیدی؛ آن همه واژه کجا رفت؟