آیا می توان این بار به مجمع تشخیص مصلحت برای بررسی FATF خوشبین بود؟ یا باز اطلاعات غلط در کار است؟

روزنامه اعتماد نوشت: قرار است به درخواست رییس‌جمهور و با نظر موافق مقام معظم رهبری موضوع FATF مجددا در مجمع تشخیص مصلحت نظام بررسی شود.

اگر بدبینانه به موضوع نگاه کنیم نتیجه از هم‌اکنون روشن است و در بر همان پاشنه‌ای خواهد چرخید که قبلا چرخیده بود. ترکیب مجمع تشخیص تفاوتی نکرده و تغییر دیدگاه ملموسی که رسانه‌ای شده باشد از اعضای مجمع گزارش نشده است.

حتما آقای پزشکیان نیز متوجه سوابق بررسی این موضوع در مجمع بوده و هست، اما چون در جریان رقابت‌های انتخاباتی به زیان‌های تحریم‌های بانکی و پولی پرداخته و دیدگاه کارشناسان را مبنی بر اینکه FATF می‌تواند یکی از قفل‌های اساسی که بر تجارت زده شده را بگشاید، آن را مطرح کرده است.

در دولت سیزدهم نیز بسیاری از کارشناسان و حتی مسوولان دولت به زیان‌های نپیوستن به FATF واقف بودند، اما بنا به مصالح جناحی و مهم‌تر به خاطر گریز از برچسب خوردن از بیان آن در رسانه‌ ها امتناع می‌کردند و نتیجه آن شد که فرصت طلایی از بین رفت و این فرصت نیزهمچون موضوع مذاکره برای تحریم‌ها(که دردولت پیش از آن) تا چند قدمی توافق پیش رفته بود، سوخت و خاکسترش برای دولت چهاردهم باقی ماند.

خدا کند این حرف غلط باشد، اما متاسفانه باید گفت سنسور برخی اعضای مجمع نسبت به دغدغه‌هایی که شهروندان از ناحیه کسب‌وکار دارند، حساس نیست و از طرفی مشکلات کلان کشور را معادله خطی ساده می‌پندارند و گمان می‌کنند FATF مساله مهمی در کشور نیست و دورزنندگان تحریم بدون آن هم می‌توانند مشکلات کشور را حل کنند.

آنها اما به این نکته روشن توجه ندارند که بر فرض که FATF اهمیت هم نداشته باشد (که البته چنین نیست) به مثابه یک بهانه تاکنون توانسته مانع بزرگی بر سر راه نقد شدن طلب‌های ایران باشد. برای نمونه به خاطر بیاورید 7میلیارد دلار بدهی کره جنوبی که دولت پیشین سه سال شعار وصولش را می‌داد، اما هنوز هم اتفاقی نیفتاده است و نیز بنگرید به بدهی برقی عراق که FAFF بهانه خوبی است برای حبس اموال ایران.

در دولت‌های قبل متاسفانه گزارش‌هایی خلاف واقع به مجمع داده شده که در آنها اعضا را درباره خطرهای امنیتی ناشی از پذیرش FATF به خطر انداختند. حتی عبارت خنده‌داری از زبان یک نماینده مجلس بیان شد که اگر ما FATF را بپذیریم باید سردار سلیمانی را دست بسته به امریکا تحویل بدهیم.

یا حرف‌های بی‌ربطی هم مطرح شد که اگر چنین تعهدی را بپذیریم باید لیست همه تراکنش‌های مالی را به اجانب بدهیم! یا اینکه در صورت پذیرش FATF اجازه نخواهیم داشت به مقاومت منطقه کمک مالی کنیم. این هم از آن وحشت‌آفرینی‌هایی است که هیچ ربطی به مساله ندارد و کشورهایی در دنیا و منطقه حضور دارند که عضو FATF هستند و حتی به تروریست‌ها کمک مالی می‌کنند.

پذیرفته نیست مسوول اجرایی دولت‌ها اعم از روحانی، رییسی و پزشکیان ‌دولت‌های‌شان اصرار و تاکید کنند که FATF برای اقتصاد ایران خسارت‌بار و ذلت‌آفرین بوده و عده‌ای بگویند نه! ذلت‌بار چون ایران را از چرخه بین‌المللی تجارت و دادوستد جهانی کنار نهاده است. خسارت‌بار چون زیبنده نیست تنها ایران و کره شمالی بر این کره خاکی در چنین وضعیتی قرار گیرند.

با این حال به نظر می‌رسد که رهبر انقلاب با توجه به خسارات برشمرده شده و شرایط بسیار خطیر کشور و بحران فزاینده اقتصادی موافقت و همراهی خود با این امر را صادر کرده است. این امر در سایه توافق و همدلی ناشی از راهبرد خردمندانه رییس‌جمهور در همراه کردن همه ارکان حکومت و توزیع سهم موفقیت در سبد دیگران حاصل شده است. امری که می‌تواند الگوی موفقی برای دیگر گفت‌وگوهای ملی برای برداشتن موانع توسعه کشور باشد.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

آخرین مهلت اظهارنامه مالیاتی اشخاص حقوقی اعلام شد؛ تمدید در کار نیست

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل